Ben jij klaar voor de start?

Om jouw gezondheid blijvend te veranderen?start

Om jouw ademhaling jouw medicijn te laten zijn?
Ben jij klaar om de regie van jouw gezondheid in eigen handen te nemen?

Over 6 dagen heb je de mogelijkheid om actie te ondernemen!

Kun je je het voorstellen dat je geen last meer van jouw symptomen als: moeheid, astma, ademtekort, migraine, allergie etc. zult hebben?

Kijk hier voor een korte introductie over de workshop.

Hier voor meer informatie www.learnbuteykoonline.net en www.chronisch-gezondzijn.nl

Hier om rechtstreeks te boeken.

————————————————–
Traditionele, klassieke Online beginners workshop Learn Buteyko
23-27 januari a.s. elke avond van 20.00-ongeveer 21.30

Wat zou jij doen?

Stel je voor je zit op je favoriete plek en je denkt na over je gezondheid en die van je naasten en de mensen om je heen. Iedereen heeft wel wat, de ene migraine, de ander diabetes, hartproblemen, slaapproblemen. En voor de één zal dit redelijk zorgeloos zijn, maar voor de ander helaas niet.images-26

Je hebt al tijden last van chronische klachten. En of je het nu wilt of niet, je moet het accepteren. Volgens je arts is er geen oorzaak te vinden en behalve het bestrijden van symptomen is er niet veel aan te doen.

Op een dag drukt er iemand op de bel van een deur waar bijna nooit iemand binnenkomt. Je ziet een gedaante door het kleine raam.

‘Wie is daar?’ roep je, terwijl je rustig opstaat. De persoon antwoord niet.
Je schuift een tafeltje en een doos opzij.
‘Wie is daar?’ roep je nogmaals door de brievenbus.

‘Hallo!’ antwoordt een vriendelijke stem, ‘ik heb een bericht voor u.
Een bericht die uw situatie zou kunnen veranderen.’

Situatie veranderen? denk je.
‘Wat weet jij daar van? Wat bedoel je?’ roep je verbaasd.

‘U bent chronisch ziek, u heeft chronische klachten en er is geen oorzaak voor te vinden aldus de artsen, klopt dit?’

Vol verbazing sta je naar de persoon te kijken. Je voelt je aan de ene kant boos worden en aan de andere kant verbaasd.

‘Ehm… Ja dat klopt…’ zeg je nadat je van je eerste verbazing bent bekomen.

‘Ik kan u helpen. Er is een methode waarvan de wetenschappelijke basis eind 1800 begin 1900 is gelegd en waar verder aan is gebouwd.

Er is wel degelijk een oorzaak voor uw ziek zijn en uw klachten. Dit betekent dat er ook een oplossing is. Een oplossing die niet simpel te noemen is, maar waarbij je van a tot z een fysiologische verandering gaat bewerkstelligen, zodat de klachten stap voor stap verdwijnen.

Wij kunnen er voor zorgen dat u zich beter gaat voelen…’ vervolgt de stem zijn verhaal.

Je voelt je verward? Beter? Methode? Oorzaak? Wel een oplossing? Wetenschappelijk? Maar de artsen dan, die zeggen toch dat er geen…

‘Hallo?’ hoor je de stem je gedachten onderbreken.

‘Mag ik u wat informatie geven, zodat u het rustig kunt lezen, kijken en informeren?’

In eerste instantie hoor je een kleine stem in jezelf NEE schreeuwen, maar je besluit toch ja te zeggen.

‘Dank je wel!’ hoor je de vriendelijke stem zeggen, terwijl er een kaartje door de brievenbus wordt geschoven.

Je hoort de persoon weglopen, pakt het kaartje en loopt totaal verbaasd terug naar je stoel.
“Stap voor stap van chronisch ziek naar chronisch gezond!” staat er op het kaartje geschreven. Een paar websites staan er ook op.

Heel diep in je hart zou je meteen al meer willen weten en je loopt terug naar de deur.
Je bent net te laat. De persoon is in geen velden of wegen meer te zien.

Ietwat teleurgesteld ga je weer naar binnen. Je zoekt de websites op. Er is veel te zien en je leest dat er veel mensen zijn die klachten hebben overwonnen. Klachten die je zelf ook hebt: angsten, astma, depressie, chronisch moe enzovoort.

Zou het echt zo zijn dat ik mijn energie terug krijg en van mijn klachten af kom? denk je vertwijfeld.

Je bekijkt een filmpje waarin over deze specifieke methode wordt verteld. En laat het allemaal even bezinken.

Een tijdje later denk je er weer aan en het blijft spoken. Stel je voor dat het wel werkt!
Ik heb al zoveel geld en tijd gestoken in het beter worden en het heeft me niks opgeleverd! Stel dat dit het is! Stel dat ik nooit meer moe ben, ademklachten heb, migraine en onverklaarbare pijnen heb!

In gedachten doe je wat je vrienden doen: Je kunt weer uren sporten, je kunt zonder gedoe op vakantie, je kunt weer werken en voor je kinderen zorgen!
Stel je voor dat je energie voor tien hebt!!

Alleen de gedachte daaraan maakt je al blij!

Je loopt naar de deur en opent hem. Je blijft op de drempel staan. De zon schijnt en de natuur is prachtig van kleur! Je kijkt in de verte. Er zwaait iemand naar je.
Zou dat die persoon zijn? denk je. De persoon wenkt je.

Je twijfelt, maar besluit te gaan. Wat maakt het uit? Van informatie vragen word je immers wijzer.

De persoon vertelt je alles wat je wilt weten! En zodra je geen enkele vraag meer hebt ga je weer naar huis.

Je bent opgetogen en nog steeds een beetje sceptisch. Maar het is toch anders, omdat je nu meer weet. Omdat je er stiekemweg van overtuigd bent geraakt dat dit WEL eens voor blijvende verandering zou kunnen zorgen!

Je besluit er voor te gaan! Voor een toekomst zonder chronische klachten. Wat zou jij doen?

Wil jij er meer van weten?

http://www.chronisch-gezondzijn.nl

Of mail me: info@chronisch-gezondzijn.nl

(C)Tini Lubberink, januari 2017

Stap voor stap van chronisch ziek naar chronisch gezond

WENS

Staat een goede gezondheid bij jou en je naasten ook weer in het lijstje van wensen voor het komende jaar?

images-26
De beginnersworkshop van de traditionele klassieke Buteyko methode is het meest waardevolste, indrukwekkende cadeau wat ik mezelf de laatste jaren heb kunnen schenken.
Toen ik er aan begon wist ik totaal niet wat ik ervan moest verwachten. Maar het heeft mijn stoutste dromen overtroffen.

 

Mijn gezondheid heeft ruim 2 jaar geleden een positieve omwenteling gemaakt. Waardoor mijn perspectief van steeds zieker naar gezond reëel, haalbaar en een kwestie van tijd is.
In plaats van te denken dat er geen oorzaak voor mijn scala aan klachten was, is die oorzaak er juist wel en OOK een oplossing!
Alleen is dit niet bekend, een wetenschappelijk onderbouwde oorzaak, gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek van eind 1800 begin 1900! Bijgaand een video met de webinar die ik voor Learn Buteyko heb gegeven: https://youtu.be/m9l5eImuZB4

Bovendien heeft het niet alleen mijzelf veranderd, ook bij mijn zoon werpt het de vruchten af. Was hij door de MCDD veel angstig en had hij bv regelmatig griep. Nu zijn de angsten vrijwel weg en gebruikt hij hiervoor geen ANTI-Depressiva meer!  Het mooie is dat mijn zoon een medische test voor zijn rijbewijs heeft gehad en de psychiater hem nu ook niet de diagnose mcdd zou geven. En dat klopt, zo voel ik dat zelf ook.

Was de diagnose dan niet correct? Op dat moment ogenschijnlijk wel. Maar door deze resultaten kunnen ook DEZE  en nog veel meer andere kenmerken hiervan verdwijnen en dat is echt superfijn!

www.learnbuteykoonline.net voor meer informatie. Contactformulier invullen kan gewoon in het Nederlands.

Rechtstreeks boeken kan hier:

Heb je vragen, stel ze gerust.

Ik wens jullie alvast hele fijne dagen!

 

Tini

 

Mond dicht

Enkele vaak gehoorde opmerkingen cq advies:

anders komen er vliegjes in…
eet met je mond dicht…
het ziet er gek uit…
De allerbelangrijkste is echter… het is goed voor je GEZONDHEID!

ADEM ALTIJD door je neus, ook ’s nachts. Steeds meer mensen ademen door hun mond, maar de neus is ervoor gemaakt. Hoe meer zuurstof je inademt, des te minder CO2 er wordt aangemaakt. En de CO2 {koolzuurgas} heb je nodig om o.a. zuurstof af te
geven aan de cellen.

Duizenden jaren geleden zat er nog zo’n 10% koolzuurgas in de lucht. Maar op dit moment is dit percentage slechts: 0,00325%!! Zoals je zuurstof wel uit de lucht, die je inademt, kunt halen, kan dit dus met CO2 niet.

Stel je voor: je zwemt en bent net iets te diep en te lang onder water gegaan. Je voelt je benauwder en benauwder worden, terwijl je naar boven wilt zwemmen. Je schiet in de stress… Je verkrampt..!

Uiteindelijk gebeurt dit ook bij klachten die bij chronische hyperventilatie horen: zoals migraine, astma, darmklachten, hartklachten, diabetes type 2, depressie, chronische vermoeidheid, slaapproblemen etc. maar dan op celniveau.

Je hebt een chronisch tekort aan CO2 in je lichaam om overal voldoende zuurstof te brengen waardoor verkrampingen optreden. Bij de één uit zich dit in klachten in de longen, bij de ander in de darmen en weer een ander heeft bloeddrukklachten enzovoort.

Het goeie nieuws is: Dit is stap voor stap op te lossen. Je lichaam kan het zelf maken.

***
Wil je hier meer over weten of meteen aan de slag? Dat kan!

***
Onderdeel van de Chronisch-GezondZIJN methode is de Klassieke Buteyko ademmethode.
Op maandag 21 november a.s. start de 5 daagse Online Beginnersworkshop voor Nederland. Deze geef ik samen met mijn collega van Learn Buteyko.

*Bij voldoende deelname
Vijf dagen van 19.30 tot ongeveer 21.30 uur kun je aan de workshop mee doen. Het kost 275 USD, omgerekend op dit moment (2-11-2016 15.00 uur) is dit: 249,43 euro. (wisselkoersen.nl)

***
Wil je meer over de online beginnersworkshop weten? Of wil je eerst een vrijblijvende webinar volgen? Op maandag 14 november is er een webinar waar je aan kunt deelnemen. In zowel Engels als Nederlands wordt deze webinar gegeven. Informatie en ruimte om vragen te stellen staan centraal.
***
Wil je eerst meer bezig met je gezondheid en de bewustwording hiervan, inclusief een gratis advies voor vervolg? Ook dit kan. De introductie workshop van Chronisch-GezondZIJN is tijdelijk in prijs verlaagd.

***
Wil je een hele dag live met mij creatief aan het werk? Jij en jouw gezond
heid staat centraal en aan het eind van de dag weet jij wat je kunt doen, om je gezondheid te verbeteren? Ook dit kan, zowel live als via Skype verbinding.

www.chronisch-gezondzijn.nl
Stap voor stap van chronisch ziek naar chronisch gezond

Waardevol?

Waardevol?

Geld is altijd een heikel punt.

Het kan je tegenhouden om bepaalde stappen te zetten, omdat het er gewoonweg niet is. Of omdat je niet zeker weet of het geld het waard is, waaraan je het wilt besteden.

Geld, zo zit het in je portemonnee en zo is het op.

Ik heb heel veel geld (en energie) uitgegeven aan allerlei zaken die met mijn gezondheid te maken hebben, zoals: allerlei dieetvormen: o.a. Herbalife, Weight watchers, weet wat je eet, punten tellen etc; Aanschaf en gebruik vitamines en mineralen; Betalen van de eigen bijdrage, die al in de eerste periode van het nieuwe jaar op was; Sporten en extra fysiotherapie; Kniebanden, polsbanden voor de extra support van pijnlijke gewrichten;
Enorm veel boeken over gezondheid heb ik gekocht.

Wat was het totaal bedrag? Geen idee.

Was het mij het geld waard, wat ik er aan heb uitgegeven? Op dat moment wel, maar achteraf gezien slechts een deel. Wetend dat:

-mijn gezondheid niet goed was 

-ik al die supplementen gewoon weer heb uitgeplast. 

-een deel van het gemiddelde advies wat gegeven wordt onjuist is en niet wetenschappelijk onderbouwd is, is het achteraf gezien toch eeuwig zonde van mijn geld geweest.

Eén van de laatste dingen is de klassieke Buteyko Ademmethode ter waarde van 275 US dollar.

Dit is voor mij de meest waardevolle ooit! Doordat ik nu weet:
– wat de, wetenschappelijk bewezen, oorzaak is van mijn klachten (chronische hyperventilatie);
– wat ik moet doen om van de klachten af te komen;
– dat mijn lichaam mijn medicijn (namelijk co2, koolzuurgas) kan maken;
– hoe ik dit in mijn cellen kan opnemen;
– dat al mijn aankopen van vitamines, mineralen en andere supplementen rechtstreeks in de wc belanden bij een lage controle pauze en nu (hogere controle pauze) wel opgenomen worden;
– dat je lichaam je eigen medicijn kan maken;
– dat al sinds eind 1890/ begin 1900 uit wetenschappelijk onderzoek is bewezen dat co2 noodzakelijk is in je lichaam. En dat co2 (koolzuurgas, carbondioxide) noodzakelijk is om zuurstof af te geven aan je cellen om goed te functioneren.

Is het zo klaar als een klontje: Mijn enige weg naar chronisch gezond zijn is de weg die ik nu volg, d.w.z. Creativiteit, ontspannen zijn, mindful leven en gezond ademen.

Die 275 usd heeft me op dit moment het volgende opgeleverd:

Vorig jaar kreeg ik 354,- van de eigen bijdrage terug (ik betaal deze in termijnen).
Mijn aanvullende zorgverzekering heb ik vorig jaar verlaagd en ga ik komend jaar wederom verlagen.
Ik gebruik geen medicijnen meer ( anti-depressiva, ritalin, puf en allergie pillen)

Daarnaast heb ik het volgende er o.a. voor terug gekregen:
Energie
Blijheid
Relaxte gemoedstoestand
Verbeterde conditie
Minder pijn
Niet moe
Betere slaap
Niet meer 20 uur per dag nerveus
Sterk verbeterde concentratie
Nog meer positiviteit
Geen watten meer in mijn hoofd
Verdwenen spatader
15 kilo lichter
Geen griep of andere virussen gehad
Ik sluit me niet meer op in huis
Ik voel me steeds krachtiger en sterker worden
Kan makkelijk meer activiteiten op een dag ‘handelen’

De lijst wordt langer en langer en wat is dit me waard?

Enorm veel, zo enorm veel, ik kan er niet eens een bedrag aan hangen. En vele malen meer dan wat ik ooit voor de beginnersworkshop (en inmiddels vervolgworkshops) heb betaald en van had durven dromen.

Om me heen zie ik de verandering en ook de afstand vanuit mezelf ten opzichte van anderen die dit niet hebben gedaan steeds groter worden. Ik zie dat mensen steeds meer klachten krijgen, (ernstig) zieker worden. Zij strijden en ik voel me steeds beter en beter, dit laat me niet onberoerd.

Ik realiseer me ook dat mensen, net als ik dat heb gedaan, de stap naar chronisch gezond zijn zelf moeten zetten. Geld is vaak een punt van gesprek, omdat het een investering is en dat klopt. Maar wie weet is er tóch een mogelijkheid… Ooit… ergens….

Een mogelijkheid waar je nog niet aan hebt gedacht en kun je toch de investering bij elkaar sprokkelen en op den duur deze weg naar chronisch gezond zijn in slaan. Dromen over hoe je je zal voelen als je geen chronische klachten meer hebt! Durf jij dat? Als jij een toverstokje zou hebben, hoe zou jouw droomgezondheid er dan uit zien?

Wat is het jou waard en kies jij ervoor om de stap naar chronisch gezond in plaats van chronisch ziek zijn te zetten?

Wil jij meer energie?

Wil jij van je klachten af (astma, migraine, pijnen, allergie, moeheid, darmklachten, slaapklachten, depressie etc)?

Wil je graag je sociale contacten onderhouden zonder moe te zijn?

Wil je binnen je (toekomstige) gezin kunnen functioneren zonder dag in dag uit op je tandvlees te moeten lopen.

Wil je kunnen doen wat je leeftijdsgenoten ook doen?

Je wilt dolgraag met je kinderen, vrienden of collega’s op stap, maar hebt de energie niet?

Ik wil je heel graag helpen, neem gerust contact met me op.

 

Kijk op mijn website voor de verschillende (creatieve) mogelijkheden. www.chronisch-gezondzijn.nl of laat hieronder een berichtje achter.

Ze noemen me nog net niet: Mrs CO2

Maar misschien denken ze dit wel… 🙂

In bijna ieder gesprek die ik tegenwoordig voer komt het onderwerp CO2 (koolzuurgas) wel kort of langere tijd aan de orde.

Ik kaart het nu ook aan, omdat CO2 (koolzuurgas of carbondioxyde) een heel belangrijk onderdeel van chronisch ziek NAAR chronisch gezond zijn is.

Een paar dagen geleden was ik in gesprek en werd mij gevraagd: “Tini, kun jij van jezelf een voorbeeld noemen wat veranderd is, sinds jij anders ademt?”

Ik kan echt heel veel voorbeelden noemen. Mijn tuin is daar een voorbeeld van:

 

Jaren en jaren had ik net genoeg energie om te ‘overleven’. Zowel fysiek als mentaal was ik moe in diverse gradaties. Als ik bezoek had gehad moest ik dagen bijkomen en als ik 30 minuten een fysieke activiteit had verricht moest ik minstens een aantal weken, zo niet maanden, bijkomen om vervolgens de volgende stap te kunnen zetten.

Vroeger:

Mijn tuin is daar een voorbeeld van. Mijn tuin is niet strak georganiseerd en zal dat ook niet worden, maar vergt wel onderhoud. Het duurde dagen, weken, maanden voor ik me ertoe kon zetten om er wat aan te doen. Toen ik uiteindelijk begon, was na maximaal 30 minuten de koek op.
Deels door mijn mentale staat, deels door mijn fysieke conditie en deels door mijn fysieke beperking. (Door het verwijderen van een tumor aan mijn kuitbeenkop (begin 2009), zijn er zenuwen mee weggenomen, waardoor mijn voet en deel onderbeen niet meer functioneert zoals voorheen.)

img_2320Nu:

Als ik besluit een activiteit te ondernemen dan kan ik een flink aantal uren ploeteren in de tuin en zwaar werk verrichten. Behalve dat ik me even fysiek moe voel, voel ik me prima en kan ik de dag erna weer verder gaan!
Ik heb minder pijn, heb energie en voel me heerlijk. Mijn fysieke beperking aan mijn voet is er nog steeds, waardoor ik wel na een aantal uren moet stoppen. Maar zou ik dat niet hebben, dan zou ik nog veel langer door kunnen gaan.

Mijn standaardtip voor mensen die de stap naar chronisch gezond zijn hebben gezet, is dan ook: “Onthoud een recente situatie waarbij je heel veel last van je klachten hebt. Vergelijk na een jaar deze zelfde situatie. Soms merk je niet dat er zoveel van binnen veranderd, als je in het proces van verandering zit. Door een situatie te onthouden kun je het verschil enorm goed merken en vergelijken.

Wil jij met je eigen gezondheid aan de slag? Kijk dan op mijn website voor de verschillende (creatieve)
mogelijkheden. www.chronisch-gezondzijn.nl/workshops of laat hieronder een berichtje achter.

 

Extra vitamines voor weerstand

Hoeveel geld heb jij al door de wc gespoeld?

Als je controle pauze laag is, worden extra supplementen niet in je lichaam opgenomen. Oftewel je plast het meteen weer uit. wcgeld

Wil je dat de supplementen wel hun werk doen? Dan is er 1 mogelijkheid en dat is: zorgen dat jouw controle pauze omhoog gaat.
Wat is jouw controle pauze? Check hem door de audio af te spelen:

(Adem altijd in en uit door je neus)

 

——————–Weten hoe? Neem vrijblijvend contact met me op–>

Introductieworkshop Chronisch-GezondZIJN methode. Nu voor 34,95 Meld je hier aan.

Gratis Chronisch-GezondZIJN check inclusief advies. Klik hier

Nieuwsbrief meld je hier aan.

Website Chronisch-GezondZIJN: www.chronisch-gezondZIJN.nl

Adem altijd door je neus

…en als je buiten adem bent? Loop dan langzamer.

Vanmorgen ging ik boodschappen doen. En wederom viel het me op hoeveel mensen er met de mond open lopen, zitten, fietsen…

Van kleins af aan heb ik dit zelf ook gedaan.

Tot ik twee jaar geleden ontdekte, dat dit één van de oorzaken is van chronische klachten of chronisch ziek zijn waarbij de oorzaak onbekend is.

Er komt veel te veel zuurstof binnen. Dat krijgt geen kans om je cellen binnen te dringen en op den duur ontstaan daardoor klachten.
Wetenschapper Bohr heeft hier begin 1900 onderzoek naar gedaan, het zgn Bohr-effect.

Het klinkt misschien gek, maar ik heb echt het gevoel dat ik met mijn neus in de boter ben gevallen. Mijn gezondheid en energie is nu al zo enorm verbeterd! Had ik dit niet ontdekt dan had ik me zeker niet zo gevoeld zoals ik me nu voel.

Wil je hier meer over weten of meteen aan de slag? Dat kan!

Onderdeel van de Chronisch-GezondZIJN methode is de Klassieke Buteyko ademmethode.
Volgende week start de 5 daagse Online Beginnersworkshop voor Nederland. Deze geef ik samen met mijn collega Martha Roe van Learn Buteyko.
Vijf dagen van 19.30 tot ongeveer 21.30 uur kun je aan de workshop mee doen.

Het kost 275 USD, omgerekend op dit moment (14-9-2016 11.45 uur) is dit: 244,51 euro. (wisselkoersen.nl)

Wil je meer over de workshop weten? Of wil je eerst een vrijblijvende webinar volgen? Klik hier voor meer informatie.

www.chronisch-gezondzijn.nl
Stap voor stap van chronisch ziek naar chronisch gezond

Online INTRODUCTIEWORKSHOP Chronisch-GezondZIJN methode. Nu voor 34,95

Starten wanneer het jou uit komt.
5 dagen mail inclusief advies.

Besluit je daarna een Chronisch-GezondZIJN methode te gaan volgen? Dan verreken ik dit bedrag.***

***m.u.v. Online beginnersworkshop Klassieke Buteyko methode

Meld je hier aan
Citaat van één van de deelnemers van de introductie workshop:

Wat zou je tegen iemand zeggen, die twijfelt om deel te nemen?

“Doen! Het maakt je bewust van je gezondheid, en het is goed om daar bij stil te staan.” aldus D

Klik hier voor de nieuwsbrief van 14 september 2016

 

14322281_1275854272427641_4421335104688919373_n

 

Bedreigde mens | apen

Chronisch ziek (on)zichtbare killer van de algemene gezondheid. Op dit moment zijn er al ruim 5,3 miljoen mensen die chronisch ziek zijn. En dan zijn er nog veel mensen die niet naar een arts gaan, omdat klachten licht zijn en ook vaak weggewuifd worden als: “Ach, dat heeft iedereen.”
Als deze groep er ook bijgeteld zou worden, dan zouden de cijfers mijns inziens nog veel hoger zijn. Schrikbarend dus.

Net op tijd hoorde ik de planteneter tijdens een Webinar praten over een Buteyko ademcursus van Learn Buteyko Online, die hij op dat moment aan het volgen was. Het zette zijn leven op dat moment even op de kop, maar hij vertelde ook dat hij er zoveel baat bij had.

Net op tijd triggerde dit mij om hier meer van te willen weten en net op tijd liet dit mij niet weer los.

Ik besloot dezelfde ademtraining te doen, juist door de professionaliteit, support, kennis en ervaring van team Learn Buteyko. En, omdat het geen versimpelde vorm van training was. De klassieke training, zodat al mijn klachten een kans zouden krijgen om te verdwijnen.

Ik was sceptisch, maar ben gaan doen en ervaren. Ik doe en ervaar nog iedere dag en iedere dag word ik sterker.

Een paar opmerkelijke veranderingen:

Tot twee jaar geleden:

– kon ik hooguit een half uur in de tuin aan de slag en moest ik dagen en dagen bijkomen.

– moest ik na een bezoek of activiteit buitenshuis, dagen bijkomen en dat was nog niet genoeg.

– liep ik als een emotioneel bommetje rond, die om ieder wissewasje kon ontploffen.

– liep ik meestal met het gevoel rond dat ik een pak watten in mijn hoofd had.

– groeide ik iedere week in plaats van dat het me lukte om af te vallen.

Enzovoort enzovoort.

En nu?

Doe ik met gemak de tuin en ook andere dingen op een dag. Heb ik het moment van bijkomen, verkort naar een klein nachtje slapen en sta ik de volgende morgen fit en zonder spierpijn weer op.

Ontplof ik niet om ieder wissewasje, maar vraag ik me steeds vaker af waar mensen zich druk om maken.
Heb ik inmiddels 15 kilo aan gewicht verloren.
Ik heb energie en ben positief en blij.image1

Ik mediteer, doe mijn adem oefeningen. Ik ben op verschillende manieren creatief bezig en geniet van alle mooie dingen die mijn leven mij te bieden heeft.

Als ik dan een artikel lees over de bedreigde mensapen dan leg ik direct de link naar de mens. Niet alleen het bestaan van de mensaap wordt bedreigd, maar de gezondheid van de mens gaat ook massaal achteruit! En hier is wel wat aan te doen! Namelijk zorgen dat je controle pauze hoger wordt. Ik wil je daar graag bij helpen.

Wat is jouw controle pauze op dit moment?


Wil je meer informatie?

Mail naar chronischgezondzijn@gmail.com

Of meld je aan voor:

NIEUWSBRIEF:
http://chronisch-gezondzijn.nl/nieuwsbrief

GRATIS CHRONISCH-GEZONDZIJN-CHECK:
http://chronisch-gezondzijn.nl/gratis

INTRODUCTIE-WORKSHOP CHRONISCH-GEZONDZIJNMETHODE: http://chronisch-gezondzijn.nl/introductie TOT en MET 7 september 2016 23.59 uur voor 20 euro daarna 34,95

Wil je meteen de ademmethode leren en meteen aan de slag met je gezondheid? Dat kan ook.

Van 19-23 september is er 5 dagen lang online workshop om half acht ’s avonds. Deze workshop geef ik samen met mijn collega van Learn Buteyko.

Dit is de link van het boekingsformulier: Inschrijfformulier en dit is de link om verder op de website rond te neuzen, http://www.learnbuteykoonline.net

Chronisch-GezondZIJN-methode BASIS:
http://chronisch-gezondzijn.nl/chronisch-gezondzijn-methode-basis

Wil je toch niet meer op de mailinglist staan, laat het me dan weten door op reply te drukken of een mail te sturen naar: chronischgezondzijn@gmail.com

Like mijn Facebookpagina: http://www.facebook.com/ChronischGezondzijn/
Volg me op Twitter: http://twitter.com/ChronischGezond/

Fit de Zomer in!

Fit de zomer in!

Het is zomer 2013. Ik ben al jaren en jaren moe. Moe in m’n hoofd en m’n lijf. Af en toe kan ik het echt niet verbergen en snauw ik mijn dierbaren toe. Ik schreeuw, jank en ben niet te genieten.
Van minuut tot minuut sleep ik me voort en ben ik blij als ik aan het eind van de dag naar bed kan. Slapen, wakker liggen, slapen en weer wakker liggen. Ik pieker en erger me aan alles omdat ik weer niet kan slapen. En omdat ik me druk maak dat ik er bijna weer uit moet … Vervolgens val ik op het laatste moment in slaap en word ik volledig geradbraakt gewekt door de wekker. Ik ben voorzien van een hele zak watten in mijn hoofd. De dag kan beginnen.
Dag in dag uit, week in week uit en jarenlang…

Voor de zoveelste keer besluit ik om dit niet meer te willen en begin mijn altijd aanwezige creativiteit opnieuw aan te boren. Ik combineer dit met een aantal nieuwe en inspirerende mogelijkheden…
Ik voeg stap voor stap nieuwe invloeden toe en parkeer oude negatieve invloeden of gooi ze weg…

Inmiddels is het zomer 2016. Ik bruis meer en meer. Ik heb meer energie en minder irritaties. Ik heb veel minder pijn en klachten. Ik ben al een aantal kilo’s kwijt. Ik heb veel minder slaap nodig.
Ben ik van al mijn klachten af? Nee dat zeker niet en dat kan ook niet. Het is tenslotte ook niet in één dag ontstaan.
Maar de veranderingen in mijzelf zijn er zeker en daarom ga ik door.

Bovenal: het voelt zo heerlijk dat ik echt niet terug zou willen in de zogenaamde ‘veiligheid’ van chronisch ziek zijn en het nare toekomstperspectief.

Ik geniet met volle teugen van alles wat er op mijn pad komt. Heel af en toe heb ik nog een dotje watten in mijn hoofd. Zo nu en dan een functionele irritatie-dip. Maar over het algemeen kan ik zeggen dat ik uitermate tevreden ben en… dan ben ik nog niet eens waar ik wil en kan zijn!

Oftewel: Ik ben nog lang niet klaar. Mijn energiepeil zal nog veel verder stijgen! Dat zeldzame dotje watten zal verdwijnen en zelfs de functionele irritatie-dips zullen er niet meer zijn. Mijn chronische klachten zullen iedere dag minder erg worden.

Hoe heb ik dit gedaan? En wat heb ik precies gedaan? Dat heb ik samengevoegd tot een prachtig programma.

Tenslotte is er voor iedereen die chronisch ziek is de mogelijkheid om de kwaliteit van leven te verbeteren en/of je chronisch ziek zijn te genezen. Kortom: Jij kunt o13342986_1620854664908525_5495473343662547035_nok Chronisch Gezond door het leven gaan.

En zo is het…
Wil je op de hoogte blijven? Wil je zelf de stap naar Chronisch-GezondZIJN maken? Heb je vragen? Kijk hieronder naar de mogelijkheden!

Tini Lubberink
(c)11-08-2016

Tot slot:

Momenteel leg ik de laatste hand aan de Online – kennismakingsworkshop van Chronisch-GezondZIJN. Meld je alvast aan en krijg de mogelijkheid om het programma met korting te bestellen (de eerste vijf die zich aanmelden) zodra het beschikbaar is: Naar Kennismakingsworkshop

Heb je nog niet de kosteloze Chronisch-GezondZIJN-check inclusief GRATIS advies ingevuld? Klik dan hier: Naar gratis Chronisch-GezondZIJN-check

Delen van dit bericht mag, daarvoor heel erg dank.

Wil je op de mailinglist staan, laat het me dan weten door een mail te sturen naar: chronischgezondzijn@gmail.com

Like mijn Facebookpagina: Facebook
Volg me op Twitter: Twitter
Volg me op LinkedIn

Naar www.chronisch-gezondzijn.nl

Learn Buteyko

Ooit geweten dat je manier van ademhalen van invloed is op je gezondheid?

Ooit geweten dat je door verkeerd te ademen ziek kunt worden?

Ooit geweten dat chronisch ziek zijn niet blijvend hoeft te zijn?

Ik wist het ook niet, tot ik 10 november 2014 startte met het volgen van een klassieke ademhalingsmethode van Professor Buteyko. Learn Buteyko online, geeft online workshops, super begeleiding en follow ups. Zodat je stap voor stap goed leert ademen en dit ook blijft doen.

Je gezondheid verbeterd, medicijngebruik vermindert / verdwijnt en je krijgt je leven er voor terug.

Ongelooflijk?

Dat is het ook.Web-Logo

Maar uit ervaring kan ik zeggen:

HET WERKT! 

Gezondheidstest doen?

Meer weten?

Kijk op de website, vul eventueel een contactformulier in. Volg een gratis webinar en stel je vragen.

http://www.learnbuteykoonline.net

Geenzinkoekjes met blijsmaak

Geenzinkoekjes

Twee weken geleden besloot mijn zoon met een vriend naar het zwembad te gaan. Echter, een paar dagen nadat de afspraak was gemaakt komt er een WhatsApp-bericht binnen, die hij direct leest. Ik zie zijn vrolijke humeur veranderen in een pittige donderbui.

‘Niks is meer leuk. Ik had me zo verheugd. Alles gaat altijd mis,’ moppert hij teleurgesteld. Hij gaat niet zwemmen, omdat hij een verjaardag heeft en daar niet aan gedacht heeft,’ vertelt hij.

‘Och dat is jammer. Maar, dan kan het toch een andere keer?’ constateer ik.

‘Nou ik vind het stom en nu is mijn hele weekend verpest. Dit is vanaf nu een geenzinweekend.’

‘O jee! Een geenzinweekend?’ herhaal ik. Nou gezellig, denk ik terwijl ik een manier probeer te vinden om het negatieve om te zetten naar positief. Ik begin op Geenzin te associëren:

‘Geenzinvrijdag. Geenzinzaterdag. Geenzinzondag. Geenzindrinken…’ En ik heb ineens een idee. Hij houdt van koekjes bakken.

‘Jaah! Geenzinkoekjes bakken!’ roep ik. ‘Is het niet leuk om dit nu te gaan doen?’

Ik merk dat er een verandering in zijn gemoedstoestand ontstaat en zie ook een kleine twinkeling in zijn ogen. Ik ga onverstoorbaar verder. ‘Oh en zondag krijgen we geenzineten. Heerlijk, ik verheug me nu al.’

‘Jahaah Mam! Stop maar! Ik ga nu, geenzinkoekjes bakken!’ lacht hij en staat op om te kijken of alle benodigdheden er zijn. Dat is niet zo, dus brengt hij eerst nog een vliegensvlug bezoek aan de supermarkt om de rest op te halen. Vervolgens hoor ik een klein uur lang alleen wat ovenplaatgekletter en gestamp van beneden komen. Hij is duidelijk druk aan de slag. Een klein uur later komt hij boven.

‘Zo de geenzinkoekjes staan in de oven,’ laat hij me enthousiast weten en gaat in de draaistoel naast me zitten.

‘Geenzin,’ zeg ik gekscherend en kijk er quasi-chagrijnig bij. Hij kijkt me aan en bespeurt een miniscule grijns.

‘Maar ik heb ze wel met liefde gemaakt,’ lacht hij.

‘Dat is fijn jongen en ze smaken vast heerlijk’ zeg ik, terwijl ik apetrots op hem ben. De chagrijnigheid die groteske vormen aan had kunnen nemen door de tegenvaller, is helemaal omgeslagen naar een positief gemoed. Het hele geenzinweekend verloopt relaxed en ontspannen.

En de koekjes? Die smaakten verrukkelijk! En waar ik ook niet genoeg van kon krijgen, was de bijzondere mooie ‘b-lijsmaak’.

(c)Tini Lubberink, 11 juni 2013

Mijn bijdrage voor de bundel: Hemels Genot

20130331-204822.jpg

 

Mijn allereerste zwangerschap verliep helaas niet zoals gehoopt, maar toch ben ik blij en opgelucht hoe deze zwangerschap is verlopen. De hoofdpersoon in onderstaand verhaal heet Sarah, het is mijn verhaal zoals het gegaan is….

Licht

Sarah zucht en kijkt door het kamerraam naar buiten. Een roodborstje staat parmantig op tafel. Het stormt. De bladeren vallen bijna horizontaal naar beneden. Ze draait zich om en kijkt naar de zooi om haar heen. Het lijkt alsof tornado Chaos langs is gekomen. De inhoud van de brievenstandaard, volgepropte plastic zakken, enveloppen en reclame van tig maanden geleden, ligt als een vloerkleed verspreid op de grond.

Haar hoofd voelt zwaar en het lijkt alsof er watten in zitten. Ze heeft het koud en probeert haar handen warm te wrijven. Ze is op zoek naar het verhaal, wat ze een tijd geleden over haar allereerste zwangerschap heeft geschreven. Waar is het toch, vraagt ze zich af.

Maar het enige wat ze op dit moment zeker weet is, dat het hier ergens ligt…

… Het is begin augustus 1997. Sarah is onderweg naar Brussel, waar ze haar vriend ontmoet. De behoefte om moeder te worden is groter dan ooit. In een min of meer overdachte actie is ze drie weken geleden met de pil gestopt. Ze voelt dat ze een eisprong heeft, wat betekent dat ze zwanger kan worden. Ze kan niet wachten op dat moment. Een kind is meer dan welkom.

Oké, de situatie is niet stabiel. Een Afrikaan, die in België woont. Maar alles, het zou best goed komen, ook al weten ze nog niet hoe.

Na een paar weken voelt Sarah zich anders. Ze heeft geen trek in koffie, wordt misselijk van kaas en de geur van de bakkerszaak. Iets waar ze normaal verzot op is. Bloednerveus koopt ze de volgende dag een zwangerschapstest bij een drogist ver buiten haar dorp.

Als ze de volgende ochtend op de uitslag wacht, ziet ze al snel een streepje tevoorschijn komen.

Ze is zwanger! Haar lichaam vult zich met blijdschap. Ze wil het de hele wereld vertellen en doet dat ook. Het gevoel dat er een klein mensje in haar groeit, is onvoorstelbaar groots. Ze voelt zich geweldig.

Na ruim drie maanden krijgt ze haar eerste echo. Ze heeft haar moeder meegenomen en is gespannen. Als ze op de bank ligt, ontbloot ze haar buik. Een waarschuwing voor de koude gel volgt. Het onderzoek begint. Sarah ziet een gezicht met een klein wipneusje. Met daarnaast een hand en een hartje, dat dapper klopt en precies het goeie ritme heeft. Het ziet er perfect uit.

Tot het akelig stil wordt.

Zou er iets mis zijn?

De gynaecoloog komt erbij. Sarah is bang en knijpt in haar moeders onderarm. Meteen leggen ze uit wat er aan de hand is: Alle organen die in de buikholte horen te zitten, hangen er buiten!

Sarah voelt het bloed uit haar hoofd trekken. Ze kijkt wel, maar hoort alles vanuit een diep gat aan.

Mijn kind is behept met een groot probleem, denkt ze geschrokken. Het liefst zou ze gillend weg willen rennen.

Op dat moment worden de onderzoeken overgedragen aan het Universitair ziekenhuis. Sarahs blijdschap is omgeslagen in verdriet, angst en een sprankje hoop. Als na diverse onderzoeken, gesprekken en mogelijkheden, ook het onvermijdelijke onderwerp afbreken van de zwangerschap aan de orde komt, breekt haar het zweet uit. Wie ben ik om dit af te breken? denkt ze. Haar gevoel dat de natuur zijn werk moet gaan doen, wordt iedere dag sterker en op een bepaald moment is dit dan ook haar besluit.

Inmiddels is het kerstavond. Ze stapt in de auto en voelt het eerste kleine schopje onderin haar buik.

Wow, goed zo kanjer! denkt ze blij.

Als ze op vijf januari weer een echo heeft, bekruipt haar een onbestemd gevoel. Ze weet nog niet, hoe ze dit moet plaatsen. Niet veel later blijkt haar zoon, als klein hoopje, verscholen in een holletje van haar baarmoeder te liggen. Hij heeft het niet gered, de natuur heeft het besluit genomen. Dan is kerstavond is zijn laatste groet geweest, concludeert Sarah, terwijl de tranen over haar wangen biggelen.

Op donderdag negen januari ‘s ochtends om vier uur staat Sarah op. Ze heeft bloed verloren. In plaats van verwachte paniek, voelt ze zich juist heel erg kalm en belt haar ouders. Ze vouwt de was op terwijl ze wacht.

In het ziekenhuis krijgt ze een infuus. Ze voelt de hele dag regelmatige pijntjes en even voor kwart voor één ‘s nachts wordt dit erger. De bevalling zal niet lang meer op zich laten wachten.

Na drie kwartier moet ze persen. Dit is niet tegen te houden en met een plof floept haar zoon, Sam, het bed in. Ik ben moeder geworden van een overleden kind, denkt ze wrang, terwijl de verpleegkundige haar zoon mee neemt. Het hemelse genot, is nu totaal vervangen door tranen… en een lege buik.

Sam wordt opgebaard in mooie, witte doeken. Sarah vindt het moeilijk om naar hem te kijken en durft hem niet aan te raken. Hij is klein en teer, met alles erop en eraan. Van zijn voet en hand worden afdrukjes gemaakt en een periode van intense rouw is aangebroken.

Een flinke tijd later besluit Sarah om erover te schrijven. Ze lijkt op wonderlijke wijze contact met haar zoon te maken en kan bijna niet geloven wat ze terugleest. Is dit niet wat ik zelf denk? vraagt ze zich af.

Het gaat goed met hem. Hij is blij en heeft geen pijn. Ze hoort gelach, muziek en rustige geluiden op de achtergrond. Ze voelt warmte en helder licht in de verte. Het voelt vredig. Ze geniet ervan.

Ik wil naar het licht. Mag het? vraagt Sam op een bepaald moment.

Ga maar kanjer. Ik ben trots op je, antwoordt Sarah, zonder twijfel.

En ik op jou. Ik ben blij dat jij voor mij gezorgd hebt. Ze omhelzen elkaar innig.

Even later zwaaien ze, tot ze elkaar niet meer zien. Dag lieve kanjer!…

… Sarah is stil van de impact die dit verhaal nog steeds heeft. Een traan drupt via haar neusvleugel op de teruggevonden brief. Dank je wel voor deze hemelse ervaring, Sam, fluistert ze zacht.

(c)Tini Lubberink, November 2012

 

Terug naar: www.chronisch-gezondzijn.nl

Artikel Regiokrant Groningen

“Artikel Regiokrant Groningen, februari 2013

door Willy Koolstra

Muzikale verbeeldingskracht werkt helend en verbindend

Tini Lubberink schreef boek over muziektherapie van Nynke Muntendam

Niet iedereen begrijpt als vanzelfsprekend de wereld om hem heen en weet daar de juiste betekenis aan te geven. Mensen met ADHD en autisme hebben problemen met de verwerking van al die dingen die dagelijks op ze af komen. Hierdoor weten ze vaak niet wat ze denken, voelen of willen. Ze hebben geen of onvoldoende verbinding met zichzelf. Door middel van muziek en vooral veel humor en plezier helpt Nynke Muntendam kinderen en volwassenen in contact te komen met hun behoeftes. Tini Lubberink schreef er een boek over: ‘Er zit MUZIEK in! Over de meerwaarde van Creatieve Begeleiding bij o.a. Autisme en ADHD

Tini Is zelf moeder van een zoon met autisme. Ze heeft een groot inlevingsvermogen en kan zich goed in hem verplaatsen. “Vaak kunnen mensen zich niet precies voorstellen hoe het is om met een autismebril op de wereld te ervaren. Ik ben zijn moeder, ik kan met hem lezen en schrijven. Ik help hem zijn gevoelens duidelijk te krijgen en te kijken wat er in de wereld om hem heen gebeurt”, zegt ze. Om in contact met haar zoon te komen heeft ze onder andere veel met hem geschilderd. Later zocht ze een aanvullende behandeling voor hem op creatief gebied. Via internet kwam ze bij de praktijk van Nynke Muntendam ‘MuziekDoen’. In het boek ‘Er zit MUZIEK in!’ trekt de vrouwelijke hoofdpersoon, eveneens op zoek naar een goede behandeling voor haar zoon, een dag met Nynke op.

Slapende sprinkhaan

“Mijn methode is als een rivier, ik maak mensen bewust van de stroom van hun eigen bewustzijn.” Met deze opmerking citeert Tini aan het begin van haar verhaal een uitspraak van de muziektherapeute. Nynke vindt dat er aan de begeleiding van mensen met autisme en ADHD het nodige schort. “Ik help ze weer baas te zijn over hun eigen leven en dat ze weer in verbinding komen met zichzelf. Ik ken kinderen die binnenkomen met een ernstige vorm van autisme waarvan de behandelaars denken dat ze verstandelijk gehandicapt zijn, maar later gaan ze naar de HAVO.” Enthousiast en gedreven vertelt ze over haar werk. Het is de universele taal van de muziek waarmee ze kinderen en volwassenen helpt in contact te komen met zichzelf en de wereld om hen heen. Kinderen spelen bij haar op de piano bijvoorbeeld een dansende sprinkhaan. Dan vraagt Nynke: ‘En nu gaat die sprinkhaan slapen, hoe klinkt dat?’ Dan wordt de muziek heel zacht. Slapen en dansen zijn heel verschillend van elkaar en hebben dus niet dezelfde klank en niet dezelfde melodie. De muziek heeft betekenis gekregen in de ervaring van het hier en nu. Zo leert Nynke stap voor stap de kinderen de wereld om hen heen begrijpelijk te maken. “Je kunt pas dingen veranderen wanneer ze betekenis voor je hebben”, zegt ze. “Doordat Nynke allerlei verbindingen legt tussen het kind en de wereld om hem heen worden veel dingen duidelijk en komt er rust. Dan is er minder angst en boosheid, omdat die wereld begrijpelijker is geworden”, aldus de schrijfster van het boek. Ze vertelt dat haar eigen zoon door de muziektherapie een stuk zelfstandiger is geworden.

Meer tijd nodig

Mensen met autisme hebben veel moeite met het leggen van contact. “Wanneer je verbonden bent met jezelf, kun je je ook makkelijker met anderen verbinden,” zegt Nynke. Het gaat bij haar niet om de bestrijding van een symptoom. Ze wil achterhalen wat de reden is van iemands gedrag. Nynke herinnert zich een jongen die zichzelf tekende als enkel hersenen met een bril. Die jongen had dus geen contact met zijn gevoel. “Je kunt niet weten wat je voelt, je kunt alleen voelen wat je voelt, alleen dan heb je verbinding met jezelf en kun je soepel en flexibel zijn in de omgang met anderen”, zegt ze. Mensen met autisme hebben vaak meer tijd en aandacht nodig om die dingen te leren die voor anderen vanzelfsprekend zijn, maar veel dingen kunnen ze zeker leren. “Mijn focus ligt er op dat ik veranderingsprocessen kan bewerkstelligen. Muziek verandert je hersenen, het legt fysieke verbindingen aan net zoals bij sport en bewegen, ik ontken dat het bij deze problemen om een statisch gebeuren gaat.”

Methode Nynke

Zo nu en dan maakt Nynke gebruik van beeldende middelen zoals schilderen of werkt ze met poppen. “Daarmee pak ik soms een ander aspect van iemand aan waar ik met muziek niet bij kan.” Haar manier van werken is uniek. “Ik heb alleen maar de methode Nynke”, zegt ze, “dat is de enige methode die ik heb. De cliënt bepaalt wat ik ga doen en ontdekt zijn behoefte. Wat wil hij? Waar heeft hij zin in? Dan komt vanzelf naar voren waar hij tegenaan loopt.”

Nynke’s manier van werken komt duidelijk in het boek naar voren. Tini en Nynke ontmoetten elkaar vier jaar geleden. “Ik wil een boek over mijn werkwijze schrijven, maar ben geen schrijver”’ vertelde ze. Tini wilde haar er wel bij helpen, maar schreef het uiteindelijk helemaal zelf. Beide vrouwen voerden vele gesprekken met elkaar en ook volgde de schrijfster één van de workshops om zo aan den lijve te ondervinden wat muziektherapie met je kan doen. Haar schrijfstijl is makkelijk leesbaar en heeft kenmerken van een dagboek. Ze heeft ook zelf de omslag ontworpen, een meisje dat een zwierige radslag maakt over een slingerende notenbalk.

door Willy Koolstra”

Geciteerd door Tini Lubberink

Uit de oude -TAART- doos

TAART

1986

Het is vrijdagochtend elf uur. Ik loop stage in het Schienvat, een buurthuis, in het Drentse dorp Erica. Ik zit onder andere in de organisatie van het jeugdtoneel en verricht op dit moment hand – en spandiensten. Ik moet een paar boodschappen halen. Met mijn autosleutels en portemonnee in de hand, loop via een kleine vierkante gang de deur uit naar mijn auto. Ik doe mijn kraag omhoog. De wind joelt om het gebouw, het is snerpend koud.

Ik rijd weg en even later parkeer ik de auto aan het verlengde van het parkeerplein bij de supermarkt. Ik bezoek de melkboer en de bakker om ook brood, koek en de taart te kopen. Met volgepakte armen loop ik terug naar de auto. Het brood en de taart leg ik heel even op het dak, zodat ik de deur kan openen. Vervolgens leg ik snel alles in de auto en stap zelf ook in. Ik start de auto en rijd achteruit de doorgaande weg op en rijd weg. En nadat twee bochten naar rechts ben gereden, realiseer ik me ineens, dat ik mijn gekochte taart nergens zie!

O nee, denk ik. Ik rem en draai het raampje open. Er vliegt geen taart mijn motorkap op. Zou het er nog op staan? Ik steek mijn arm naar buiten en voel wel het koude dak, maar geen doos en stap zelfs nog uit om te kijken. Belachelijk natuurlijk, want ik kan wel op mijn gele boerenklompen aanvoelen, dat dit ding er allang afgevlogen is. Ik moet vreselijk lachen en heb een beeld voor me van mijn knalgele auto, die de bocht om scheurt, waarbij de taart met een mooie boog te pletter valt op straat.

Ik rijd zo snel mogelijk terug en ja hoor, daar bij mijn eerst genomen bocht, staat een oude opa, met hele kromme bananenrug, mijn taart onder zijn snelbinders te doen. Ik toeter. Hij hoort niks. Ik rijd door, rem vlakbij hem en stap uit. De man kijkt op. Ik probeer mijn lach onder controle te houden en zeg: ‘Die taart is net van het autodak afgevallen, meneer.”

De man kijkt me aan: ‘Ach wicht, is die taart van joe? Nou dan kriej’ ‘m weer.’ Hij haalt de doos van zijn bagagedrager en geeft het terug.  ‘Ja,’ zegt hij in zijn beste nederlands, ‘aj niet komen was, dan had ik het mooi met naor huus neumen.’

Ik bedank de man vriendelijk en loop terug naar de auto. Zodra ik zit en de deur dicht heb, bekijk ik het hoe het eruit ziet. Ik had verwacht dat het één grote chaos zou zijn, dit is niet het geval. Alleen alle slagroom zit wel aan de deksel. Het is totaal ontoonbaar en zeker niet geschikt om uit te delen. Dit kost me vast een nieuwe taart, denk ik. Ik start de auto en ga terug naar de bakker. Dit keer zet ik de auto vlak voor de deur en besluit taartloos de winkel in te gaan.

Nadat een klant voor mij de deur achter zich dicht heeft getrokken, ben ik aan de beurt. Ik lach, de bakkersvrouw lacht ook. ‘Zo jij bent snel terug?’

‘Ja, inderdaad,’ lach ik, ‘ik heb net een taart gekocht, maar… ik heb hem op het dak laten staan .’

‘O jee,’ lacht de vrouw, ‘dat gebeurt vaker en waar is het nu?’

‘In de auto,’ antwoord ik.

‘Haal het maar even, dan kijk ik of we er iets aan kunnen doen.’

Snel loop ik naar de auto om het te halen. Als ik even later terug ben, pakt de vrouw het van me aan. Ze tilt het deksel op en kijkt. ‘Nou gelukkig is de cake nog intact. Ik zal het opnieuw op laten spuiten. Heb je een momentje?’

‘Ja natuurlijk,’ zeg ik en terwijl ik wacht kijk ik verlekkerd de winkel rond, de bonbons, koek en petit fours lachen me vriendelijk toe. Het ruikt hier naar versgebakken koekjes. Maar ik laat me niet verleiden om iets te kopen. Na een kleine vier minuten komt de bakkersvrouw er weer aan en laat me de herstelde taart zien. Het ziet er prachtig uit.

‘O mooi zeg,’ complimenteer ik haar. ‘Wat kost het?’

‘O niks, dit is service van de zaak!’

‘O dat is geweldig, heel erg bedankt!’ Ik pak het aan en loop lachend de winkel uit. Wat een heerlijke verhaal blijft dit, zelfs na al die jaren.

(c)Tini Lubberink, 9 februari 2013

Onzichtbare helper of klikspaan?

Stille getuige van pesterijen

durft niets te zeggen

omdat hij bang is

dat ze hem ook pakken en om gaan leggen

Voor de zoveelste keer

rent het slachtoffer

voor zijn leven

en dat al sinds groep zeven.

Hij wordt achterna gezeten,

geduwd, getreiterd

en nog veel meer

En dit niet éénmalig, maar keer op keer.

Een dilemma maakt zich

van stille getuige meester:

Als ik het tegen een docent zeg,

ben ik dan een klikspaan?

En kan ik daarna nog wél rustig

de straat of het plein op gaan?

Hij twijfelt, denkt en na rijp beraad

besluit hij niks hardop zeggen

maar wél

zijn ongerustheid per sms

aan een docent voor te leggen.

(c)Tini Lubberink, januari 2013

Koekjes? Ik lust er pap van!

Het is zondagmiddag. Ik loop heen en weer van de keuken, naar mijn werkkamer boven. Ik start mijn laptop op, want mijn werk ligt op me te wachten. Ik loop weer naar beneden en zet koffie. Ik word geroepen door speculaasjes, die ik meteen pak en openmaak. Snel neem ik één van de twee apart verpakte stapel koekjes eruit en stop dit vervolgens snel onder mijn trui. Ik loop de trap op, schiet mijn kamer in en stop de koekjes in de van tevoren geopende la en sluit het snel. Ondertussen knijp ik in een als vuilniszak dienende witte plastic zak samen. Om het krakende geluid van de in plastic verpakte koekjes te dempen. Voor wie eigenlijk? Er is immers niemand in deze kamer. Ik schiet in de lach, maar laat het er toch in zitten. Je weet immers nooit of er onverwacht iemand mijn kamer binnenstormt. Mijn zoon zit namelijk slechts twee deuren en zes en halve meter bij me vandaan. Snel loop ik naar beneden om de koffie te halen en ga weer naar boven. Ik heb zin om te schrijven. Het is al weer een paar dagen geleden, dat ik mijn dagelijkse shot schrijfinspiratie aan het papier heb toevertrouwd.

Net als ik mijn kamer in wil gaan, gaat de deur van mijn zoons kamer open. Ik schrik, mijn hart slaat net niet over. Maar op één of andere manier, voel ik me betrapt en verschiet ik van kleur.

‘Schrok je?’ zegt hij met een grijns op zijn gezicht.

‘Ja, ik schrok.’

‘Waarom?’

‘Ehm ja, waarom eigenlijk,’ zeg ik, ‘geen idee, jongen. Wil je wat vertellen?’

‘Nee, maar ik hoorde je ze vaak heen en weer lopen. Heb je wat lekkers gepakt?’

Ik voel dat ik roder word en kijk naar m’n handen.

‘Ik heb koffie. Wil je ook?’

‘Jakkes, nee! Heb je niks anders?’

‘Helaas niet,’ zeg ik, ‘maar je mag beneden gerust een koekje halen?’

‘Oké,’ en hij rent de trap af.

Oh alleen koffie? Liegbeest, zegt mijn innerlijke stem, zodra hij weg loopt. Ik vlucht naar mijn kamer, haal opgelucht adem en schenk koffie in. Mijn rode hoofd is hem blijkbaar niet opgevallen. Logisch, want dat fenomeen heb ik wel twintig keer per dag. Ik hang achterover in mijn draaistoel en wacht.

Eigenlijk zou ik meteen koekjes willen verorberen, maar ik wacht heel even tot ik mijn zoon weer achter zijn computer hoor typen. Wel open ik de la alvast een klein stukje, en ver genoeg om er met mijn hand in te kunnen. Ik zoek de ingang en draai het pak met de opening naar voren.

Met mijn oor die zogenaamd op de overloop ligt, om mogelijk ‘onheil’ aan te horen komen, glijd ik even later met mijn vingers in de verpakking en trek er voorzichtig een stuk of zes koekjes uit.

Het voelt als vroeger, toen ik stiekem bij de koekjestrommel van mijn moeder zat. En die keer dat ik zo vreselijk schrok toen ze onverwacht thuis kwam, dat ik van schrik een afgekloven koekje heb terug gestopt. Waarbij mijn boze moeder ons de volgende dag confronteerde met de vraag wie er bij de koekjestrommel heeft gezeten. Ze had de trommel namelijk nietsvermoedend voor de neus van het koffiebezoek gehouden en mijn half opgegeten koekje zien liggen… Gelukkig is dat nu niet aan de orde.

Ik kijk naar de koekjes die ik vasthoud. Ze zien er al jaren hetzelfde uit. Zouden ze nog steeds hetzelfde smaken? Ik ruik eraan, een mix van speculaas-en andere koekkruiden, dringen mijn neus binnen en nemen er langzaam, en geheel gewenst, bezit van. Ze vervolgen de route via de neusholte naar de smaakpapillen in mijn mond. En dít is ook mijn speekselklieren niet ontgaan, spontaan spuit elk kliertje een miniscuul golfje spuug mijn mondholte in.

Ik pak een koekje op en houdt het voor me. Het ruikt onweerstaanbaar. Ik weet dat ze normaliter niets zeggen, maar ik hoor ze allemaal heel even en keurig met twee woorden, tegen me praten: neem mij, nee mij en mij ook. Ik open mijn mond en bijt het allereerste stukje eraf. Oh wat goddelijk!

Het knapperige geluid klinkt me als muziek in de oren, de zachte, zoete smaak, laten mijn mond er langzaam uitzien als één grote koek. Vijf-en twintig koekjes heb ik vakkundig, als een volleerd koekkiesmonster, opgegeten en ben ik eindelijk zover dat ik in kan loggen.

Ik zucht en hang achterover in mijn stoel. Het begint inmiddels aardig donker te worden. De koffie staat onaangeroerd naast me, ik neem een grote slok en spuug het meteen terug. Bah, het is ijskoud! Ik grijp nogmaals in de la, maar voel slechts een paar kruimels en trek het zakje eruit. Ik verkreukel het en stop het diep onderin mijn afvalzak. Ik voel me doodmoe en begin te balen, dat ik de hele inhoud heb opgevreten. Ik heb voor de zoveelste keer spijt. Deze spijt is een gegronde reden om het andere pak ook op te eten. Maar… doe het niet!

(c)Tini Lubberink, 12-2012

Droom

Ik begeef mij

in het hotel

de klok staat stil

zodra je weggaat

Ik ben moe

Vertel me wat ik moet doen

ik begrijp niet meer

hoe ik het gedaan heb

Ik ben op zoek

naar mijn schim

in de mist

Vandaag is alles anders

het is grijs om me heen

Ik voel me rot

kan wel janken

maar doe het niet

Gek genoeg

hoor ik je mijn naam roepen

Je stem klinkt als een vink

en draai me om

Ik kijk en zie

stralend licht van de wekker

en word langzaam wakker

van deze merkwaardige droom.

(c)Tini Lubberink, november 2012

Grappig

Grappig
is het niet altijd
mijn fout geschreven achternaam

Vanochtend om zes uur
ontwaakte ik vanuit deze korte droom:
Ik had een brief van de gemeente ontvangen

Ofschoon ik de inhoud niet heb gelezen
schoot ik bij deze variant wél in de lach
en roept het de associatie op van een deurbel of song

Geen Lubering, Slubbering of Blubberink, maar LubberDING-DONG heb een fijne dag!

(C)Tini Lubberink 25-11-12

Reacties en Recensies: Kijk eens, zie je?…

Reacties en Recensies Kijk eens, zie je? Ik durf het niet, maar doe het toch!

Kijk eens, zie je? Ik durf het niet, maar doe het toch!

Lennard is een jongen van negen jaar en hij heeft MCDD; een vorm van autisme. Hij is bijna altijd bang en wordt gepest op school. Niet alleen door kinderen uit zijn klas, maar ook door een invaljuf, die ervoor zorgt dat hij de klas uitvlucht. Waar is Lennard?
Samen met zijn moeder en juf probeert Lennard de wereld om hem heen te begrijpen. Hij heeft een verhaal over zichzelf en MCDD geschreven. Maar durft hij dit voor te lezen? Of deelt hij het boekje alleen uit? Snappen ze hem dan ook beter?Dit boek is geschikt voor iedereen vanaf acht jaar.

REACTIES en RECENSIES
Boekbesprekingen Engagement met AUTISME
Uitgave van de Nederlandse Vereniging voor Autisme
December 2011
redactie: Paul Arts en Bernadette Baken
Kijk eens, zie je? Ik durf het niet, maar doe het toch!
Tini Lubberink
Free Musketeers € 16,95
Bij wijze van uitzondering hebben wij dit kinderboek eens door moeder en dochter laten beoordelen. En dit is wat zij ervan vonden:
Bianca, moeder van Sanne:
Het is echt een boek voor kinderen, dat in begrijpelijke taal is geschreven. Als ik als moeder het boek lees, zie ik van ieder kind er wel wat van terug en dan moet ik ook wel een beetje lachen. Het boek heeft korte, duidelijke hoofdstukken. Je zou ze eventueel ook willekeurig kunnen lezen en dat is fijn om voor kinderen herkenning te vinden. De tips en uitleg over McDD zijn heel duidelijk en begrijpelijk voor zowel ouder als kind. Het is echt een boek dat op alle scholen beschikbaar moet zijn, zodat medeleerlingen het kunnen lezen en het zo beter gaan begrijpen.
Het is fijn om weer een boek over McDD te kunnen lezen en het heeft voor scholen een meerwaarde. Zelf ben ik erg blij dat dit boek er is en ik zal het veel mensen laten lezen.
Sanne, 12 jaar McDD:
Sanne vindt het een grappig boekje en op de vraag waarom het grappig is, antwoordt ze mij: “Ik heb ook zulke dingen gedaan. Of niet mama?”. Het boek geeft haar veel herkenning. Ze wil het boekje graag mee naar school nemen. Ze gaat een spreekbeurt houden over MCDD en als de kinderen het dan nog niet snappen, kunnen ze het boek lezen.
Leest als een tierelier.. hoop dat het geschikt is voor psycho-educatie aan mijn jonge clientjes….. las voor uit boek* Kijk eens,zie je? Over autisme aan clientje. Herkenning en opwinding #mcdd#pddnos #gebruikditboek! Eerste in zn soort!
Heldere uitleg over mcdd: Lees boek: Kijk eens, zie je? Ik durf het niet, maar doe het toch! Is nu verkrijgbaar! #ass Zorgverlener via Twitter
****Ik heb zojuist je boek uitgelezen.
Ik vind dat je het erg mooi geschreven hebt!
Het geeft op een voor iedereen te begrijpen manier de angsten, eenzaamheid en het onbegrip van de buitenwereld goed weer.
Maar vooral geeft het boek ook goed aan hoe fijn en belangrijk het is dat je kind iemand naast zich heeft staan die hem wel begrijpt,alle liefde, geduld en veel steun geeft en hem door de voor hem zo moeilijke en beangstigende wereld heen loodsd en hem op die manier een groot stuk zelfstandigheid aanleerd!Door: een moeder van een meisje met MCDD

 

****Ik ben erg onder de indruk van de manier waarop je geschreven hebt, voor kinderen en volwassenen volgens mij een hele goede en begrijpelijke weergave van wat er in het “hoofd en lijf” gebeurd van “Lennard”. Hier kunnen veel mensen iets aan hebben om het allemaal beter te begrijpen, echt mijn welgemeende complimenten. Door: docent SVO

 

****..”Wat een geweldig boek. Ik begrijp mezelf nu beter en het is voor het eerst dat ik iemand leer kennen die precies als mij is. Ik voel me al minder eenzaam, maar zou het liefst vrienden met Lennard willen worden!”

Turks meisje, 13 jaar met pddnos / mcdd
****Complimenten voor je boek. Het is duidelijk en het lijkt net alsof je in het hoofd van Lennard kunt kijken. Het is gemakkelijk geschreven en McDD wordt duidelijk uitgelegd. Een aanrader ! Door: een docent Speciaal onderwijs
****….uit het boek voorgelezen op de nationale voorleesdag (aan kinderen van groep 7). De groep was muisstil tijdens het voorlezen, ze bevestigden dat ze herkenden wat er in het boek gebeurde maar wilden er op dat moment niet over praten. Inmiddels is mn collega het boek aan het voorlezen en ze merkt dat het een heel goed boek is om voor te lezen…
Door: Maatschappelijk werkster Speciaal onderwijs
****Wat een duidelijk en herkenbaar boek. Het lijkt alsof je zo in het hoofd van Lennard kunt kijken. Door de samenvatting op de achterzijde lijkt het over McDD te gaan, maar ook voor kinderen met andere stoornissen is het geschikt, omdat er veel overeenkomsten in beschreven zijn. Top! Door: Zorgverlener van kinderen met diverse autistische stoornissen
Dit boek is verkrijgbaar bij de boekwinkel, uitgever en auteur!
%d bloggers liken dit: