Hoe je van stress afkomt door te schilderen en goed te ademen

Mensen vragen me regelmatig wat ik doe in mijn methode. Het is voor een aantal mensen moeilijk te bevatten, als ik een ballonnetje opgooi wat betrekking heeft op chronisch gezond zijn. In gedachten en gevoel ben ik vaak vele stappen verder. Daarom haak ik in op dit actuele thema.

Stel je voor dat je kwaad bent, of verdrietig of blij.

Je hebt een groot vel papier of een canvas, diverse kleuren verf of potloden.

Je kiest een aantal kleuren uit die jij bij dit specifieke gevoel vindt passen.

Je ‘gooit’ je stress van je af in de kleur die bij je gevoel past: door verf op je vel te gooien, te krassen of bedenk maar iets. Het maakt niet uit hoe het er uit ziet.

Je gaat net zo lang door tot er een moment komt dat je rustiger wordt en/of rustig bent. Je zult merken dat de kleuren anders worden. Je bewegingen zullen verfijnen en je stress is afgenomen.

Kleuren en creatief bezig zijn werken helend. Als je dit combineert met een optimale ademhaling, dan zal dit je gezondheid zowel mentaal als lichamelijk verbeteren. En dat is wat ik in mijn methode doe.

Ik gebruik verschillende (creatieve) middelen en altijd de klassieke ademhalingsmethode van professor Buteyko, omdat dit de originele versie is met de allerbeste resultaten.

Stel je diezelfde heftige emotie voor. Hoe adem je?

Ik maak nu heel even een stap naar begin vorige eeuw:

Bohr was een wetenschapper. Hij ontdekte dat rode bloedlichaampjes zuurstof vervoeren en dat rode bloedlichaampjes koolzuurgas (CO2) nodig hebben om de zuurstof aan het lichaam (cellen) af te geven.

Professor Buteyko heeft gebaseerd op bovenstaande een klassieke methode ontwikkeld om het zuurstofgehalte in je lichaam te herstellen. Daardoor nemen chronische klachten af en/of zal de kwaliteit van leven verbeteren. 

Hij heeft hiervoor een meetinstrument ontwikkeld: de controle pauze. Is je controle pauze 60 seconden, dan heb je geen chronische klachten!

Wat is jouw controle pauze? Test hem hier:

Heb jij nou zoiets van:

Welk creatieve middel past bij mij? Kun je me er meer over vertellen? Mijn controle pauze is dit, klopt dit? Of wat kan ik er aan doen om de controle pauze hoger te krijgen? Enzovoort.

Mail naar chronischgezondzijn@gmail.com

landschapTini

Of meld je aan voor:

NIEUWSBRIEF:

http://chronisch-gezondzijn.nl/nieuwsbrief

GRATIS CHRONISCH-GEZONDZIJN-CHECK:

http://chronisch-gezondzijn.nl/gratis

INTRODUCTIE-WORKSHOP CHRONISCH-GEZONDZIJNMETHODE: http://chronisch-gezondzijn.nl/introductie

Chronisch-GezondZIJN-methode BASIS:

http://chronisch-gezondzijn.nl/chronisch-gezondzijn-methode-basis

Fit de Zomer in!

Fit de zomer in!

Het is zomer 2013. Ik ben al jaren en jaren moe. Moe in m’n hoofd en m’n lijf. Af en toe kan ik het echt niet verbergen en snauw ik mijn dierbaren toe. Ik schreeuw, jank en ben niet te genieten.
Van minuut tot minuut sleep ik me voort en ben ik blij als ik aan het eind van de dag naar bed kan. Slapen, wakker liggen, slapen en weer wakker liggen. Ik pieker en erger me aan alles omdat ik weer niet kan slapen. En omdat ik me druk maak dat ik er bijna weer uit moet … Vervolgens val ik op het laatste moment in slaap en word ik volledig geradbraakt gewekt door de wekker. Ik ben voorzien van een hele zak watten in mijn hoofd. De dag kan beginnen.
Dag in dag uit, week in week uit en jarenlang…

Voor de zoveelste keer besluit ik om dit niet meer te willen en begin mijn altijd aanwezige creativiteit opnieuw aan te boren. Ik combineer dit met een aantal nieuwe en inspirerende mogelijkheden…
Ik voeg stap voor stap nieuwe invloeden toe en parkeer oude negatieve invloeden of gooi ze weg…

Inmiddels is het zomer 2016. Ik bruis meer en meer. Ik heb meer energie en minder irritaties. Ik heb veel minder pijn en klachten. Ik ben al een aantal kilo’s kwijt. Ik heb veel minder slaap nodig.
Ben ik van al mijn klachten af? Nee dat zeker niet en dat kan ook niet. Het is tenslotte ook niet in één dag ontstaan.
Maar de veranderingen in mijzelf zijn er zeker en daarom ga ik door.

Bovenal: het voelt zo heerlijk dat ik echt niet terug zou willen in de zogenaamde ‘veiligheid’ van chronisch ziek zijn en het nare toekomstperspectief.

Ik geniet met volle teugen van alles wat er op mijn pad komt. Heel af en toe heb ik nog een dotje watten in mijn hoofd. Zo nu en dan een functionele irritatie-dip. Maar over het algemeen kan ik zeggen dat ik uitermate tevreden ben en… dan ben ik nog niet eens waar ik wil en kan zijn!

Oftewel: Ik ben nog lang niet klaar. Mijn energiepeil zal nog veel verder stijgen! Dat zeldzame dotje watten zal verdwijnen en zelfs de functionele irritatie-dips zullen er niet meer zijn. Mijn chronische klachten zullen iedere dag minder erg worden.

Hoe heb ik dit gedaan? En wat heb ik precies gedaan? Dat heb ik samengevoegd tot een prachtig programma.

Tenslotte is er voor iedereen die chronisch ziek is de mogelijkheid om de kwaliteit van leven te verbeteren en/of je chronisch ziek zijn te genezen. Kortom: Jij kunt o13342986_1620854664908525_5495473343662547035_nok Chronisch Gezond door het leven gaan.

En zo is het…
Wil je op de hoogte blijven? Wil je zelf de stap naar Chronisch-GezondZIJN maken? Heb je vragen? Kijk hieronder naar de mogelijkheden!

Tini Lubberink
(c)11-08-2016

Tot slot:

Momenteel leg ik de laatste hand aan de Online – kennismakingsworkshop van Chronisch-GezondZIJN. Meld je alvast aan en krijg de mogelijkheid om het programma met korting te bestellen (de eerste vijf die zich aanmelden) zodra het beschikbaar is: Naar Kennismakingsworkshop

Heb je nog niet de kosteloze Chronisch-GezondZIJN-check inclusief GRATIS advies ingevuld? Klik dan hier: Naar gratis Chronisch-GezondZIJN-check

Delen van dit bericht mag, daarvoor heel erg dank.

Wil je op de mailinglist staan, laat het me dan weten door een mail te sturen naar: chronischgezondzijn@gmail.com

Like mijn Facebookpagina: Facebook
Volg me op Twitter: Twitter
Volg me op LinkedIn

Naar www.chronisch-gezondzijn.nl

Inkijkexemplaar Kijk eens, zie je?

http://www.freemusketeers.com/Documents/9789048420469_inkijkexemplaar.pdf

De eerste 13 pagina’s van Kijk eens, zie je? Ik durf het niet, maar doe het toch!

 

Aanbieding Uitgever Freemusketeers, klik op onderstaande link!

http://www.freemusketeers.com/kijk-eens-zie-je-ik-durf

Mijn bijdrage voor de bundel: Hemels Genot

20130331-204822.jpg

 

Mijn allereerste zwangerschap verliep helaas niet zoals gehoopt, maar toch ben ik blij en opgelucht hoe deze zwangerschap is verlopen. De hoofdpersoon in onderstaand verhaal heet Sarah, het is mijn verhaal zoals het gegaan is….

Licht

Sarah zucht en kijkt door het kamerraam naar buiten. Een roodborstje staat parmantig op tafel. Het stormt. De bladeren vallen bijna horizontaal naar beneden. Ze draait zich om en kijkt naar de zooi om haar heen. Het lijkt alsof tornado Chaos langs is gekomen. De inhoud van de brievenstandaard, volgepropte plastic zakken, enveloppen en reclame van tig maanden geleden, ligt als een vloerkleed verspreid op de grond.

Haar hoofd voelt zwaar en het lijkt alsof er watten in zitten. Ze heeft het koud en probeert haar handen warm te wrijven. Ze is op zoek naar het verhaal, wat ze een tijd geleden over haar allereerste zwangerschap heeft geschreven. Waar is het toch, vraagt ze zich af.

Maar het enige wat ze op dit moment zeker weet is, dat het hier ergens ligt…

… Het is begin augustus 1997. Sarah is onderweg naar Brussel, waar ze haar vriend ontmoet. De behoefte om moeder te worden is groter dan ooit. In een min of meer overdachte actie is ze drie weken geleden met de pil gestopt. Ze voelt dat ze een eisprong heeft, wat betekent dat ze zwanger kan worden. Ze kan niet wachten op dat moment. Een kind is meer dan welkom.

Oké, de situatie is niet stabiel. Een Afrikaan, die in België woont. Maar alles, het zou best goed komen, ook al weten ze nog niet hoe.

Na een paar weken voelt Sarah zich anders. Ze heeft geen trek in koffie, wordt misselijk van kaas en de geur van de bakkerszaak. Iets waar ze normaal verzot op is. Bloednerveus koopt ze de volgende dag een zwangerschapstest bij een drogist ver buiten haar dorp.

Als ze de volgende ochtend op de uitslag wacht, ziet ze al snel een streepje tevoorschijn komen.

Ze is zwanger! Haar lichaam vult zich met blijdschap. Ze wil het de hele wereld vertellen en doet dat ook. Het gevoel dat er een klein mensje in haar groeit, is onvoorstelbaar groots. Ze voelt zich geweldig.

Na ruim drie maanden krijgt ze haar eerste echo. Ze heeft haar moeder meegenomen en is gespannen. Als ze op de bank ligt, ontbloot ze haar buik. Een waarschuwing voor de koude gel volgt. Het onderzoek begint. Sarah ziet een gezicht met een klein wipneusje. Met daarnaast een hand en een hartje, dat dapper klopt en precies het goeie ritme heeft. Het ziet er perfect uit.

Tot het akelig stil wordt.

Zou er iets mis zijn?

De gynaecoloog komt erbij. Sarah is bang en knijpt in haar moeders onderarm. Meteen leggen ze uit wat er aan de hand is: Alle organen die in de buikholte horen te zitten, hangen er buiten!

Sarah voelt het bloed uit haar hoofd trekken. Ze kijkt wel, maar hoort alles vanuit een diep gat aan.

Mijn kind is behept met een groot probleem, denkt ze geschrokken. Het liefst zou ze gillend weg willen rennen.

Op dat moment worden de onderzoeken overgedragen aan het Universitair ziekenhuis. Sarahs blijdschap is omgeslagen in verdriet, angst en een sprankje hoop. Als na diverse onderzoeken, gesprekken en mogelijkheden, ook het onvermijdelijke onderwerp afbreken van de zwangerschap aan de orde komt, breekt haar het zweet uit. Wie ben ik om dit af te breken? denkt ze. Haar gevoel dat de natuur zijn werk moet gaan doen, wordt iedere dag sterker en op een bepaald moment is dit dan ook haar besluit.

Inmiddels is het kerstavond. Ze stapt in de auto en voelt het eerste kleine schopje onderin haar buik.

Wow, goed zo kanjer! denkt ze blij.

Als ze op vijf januari weer een echo heeft, bekruipt haar een onbestemd gevoel. Ze weet nog niet, hoe ze dit moet plaatsen. Niet veel later blijkt haar zoon, als klein hoopje, verscholen in een holletje van haar baarmoeder te liggen. Hij heeft het niet gered, de natuur heeft het besluit genomen. Dan is kerstavond is zijn laatste groet geweest, concludeert Sarah, terwijl de tranen over haar wangen biggelen.

Op donderdag negen januari ‘s ochtends om vier uur staat Sarah op. Ze heeft bloed verloren. In plaats van verwachte paniek, voelt ze zich juist heel erg kalm en belt haar ouders. Ze vouwt de was op terwijl ze wacht.

In het ziekenhuis krijgt ze een infuus. Ze voelt de hele dag regelmatige pijntjes en even voor kwart voor één ‘s nachts wordt dit erger. De bevalling zal niet lang meer op zich laten wachten.

Na drie kwartier moet ze persen. Dit is niet tegen te houden en met een plof floept haar zoon, Sam, het bed in. Ik ben moeder geworden van een overleden kind, denkt ze wrang, terwijl de verpleegkundige haar zoon mee neemt. Het hemelse genot, is nu totaal vervangen door tranen… en een lege buik.

Sam wordt opgebaard in mooie, witte doeken. Sarah vindt het moeilijk om naar hem te kijken en durft hem niet aan te raken. Hij is klein en teer, met alles erop en eraan. Van zijn voet en hand worden afdrukjes gemaakt en een periode van intense rouw is aangebroken.

Een flinke tijd later besluit Sarah om erover te schrijven. Ze lijkt op wonderlijke wijze contact met haar zoon te maken en kan bijna niet geloven wat ze terugleest. Is dit niet wat ik zelf denk? vraagt ze zich af.

Het gaat goed met hem. Hij is blij en heeft geen pijn. Ze hoort gelach, muziek en rustige geluiden op de achtergrond. Ze voelt warmte en helder licht in de verte. Het voelt vredig. Ze geniet ervan.

Ik wil naar het licht. Mag het? vraagt Sam op een bepaald moment.

Ga maar kanjer. Ik ben trots op je, antwoordt Sarah, zonder twijfel.

En ik op jou. Ik ben blij dat jij voor mij gezorgd hebt. Ze omhelzen elkaar innig.

Even later zwaaien ze, tot ze elkaar niet meer zien. Dag lieve kanjer!…

… Sarah is stil van de impact die dit verhaal nog steeds heeft. Een traan drupt via haar neusvleugel op de teruggevonden brief. Dank je wel voor deze hemelse ervaring, Sam, fluistert ze zacht.

(c)Tini Lubberink, November 2012

 

Terug naar: www.chronisch-gezondzijn.nl

Artikel Regiokrant Groningen

“Artikel Regiokrant Groningen, februari 2013

door Willy Koolstra

Muzikale verbeeldingskracht werkt helend en verbindend

Tini Lubberink schreef boek over muziektherapie van Nynke Muntendam

Niet iedereen begrijpt als vanzelfsprekend de wereld om hem heen en weet daar de juiste betekenis aan te geven. Mensen met ADHD en autisme hebben problemen met de verwerking van al die dingen die dagelijks op ze af komen. Hierdoor weten ze vaak niet wat ze denken, voelen of willen. Ze hebben geen of onvoldoende verbinding met zichzelf. Door middel van muziek en vooral veel humor en plezier helpt Nynke Muntendam kinderen en volwassenen in contact te komen met hun behoeftes. Tini Lubberink schreef er een boek over: ‘Er zit MUZIEK in! Over de meerwaarde van Creatieve Begeleiding bij o.a. Autisme en ADHD

Tini Is zelf moeder van een zoon met autisme. Ze heeft een groot inlevingsvermogen en kan zich goed in hem verplaatsen. “Vaak kunnen mensen zich niet precies voorstellen hoe het is om met een autismebril op de wereld te ervaren. Ik ben zijn moeder, ik kan met hem lezen en schrijven. Ik help hem zijn gevoelens duidelijk te krijgen en te kijken wat er in de wereld om hem heen gebeurt”, zegt ze. Om in contact met haar zoon te komen heeft ze onder andere veel met hem geschilderd. Later zocht ze een aanvullende behandeling voor hem op creatief gebied. Via internet kwam ze bij de praktijk van Nynke Muntendam ‘MuziekDoen’. In het boek ‘Er zit MUZIEK in!’ trekt de vrouwelijke hoofdpersoon, eveneens op zoek naar een goede behandeling voor haar zoon, een dag met Nynke op.

Slapende sprinkhaan

“Mijn methode is als een rivier, ik maak mensen bewust van de stroom van hun eigen bewustzijn.” Met deze opmerking citeert Tini aan het begin van haar verhaal een uitspraak van de muziektherapeute. Nynke vindt dat er aan de begeleiding van mensen met autisme en ADHD het nodige schort. “Ik help ze weer baas te zijn over hun eigen leven en dat ze weer in verbinding komen met zichzelf. Ik ken kinderen die binnenkomen met een ernstige vorm van autisme waarvan de behandelaars denken dat ze verstandelijk gehandicapt zijn, maar later gaan ze naar de HAVO.” Enthousiast en gedreven vertelt ze over haar werk. Het is de universele taal van de muziek waarmee ze kinderen en volwassenen helpt in contact te komen met zichzelf en de wereld om hen heen. Kinderen spelen bij haar op de piano bijvoorbeeld een dansende sprinkhaan. Dan vraagt Nynke: ‘En nu gaat die sprinkhaan slapen, hoe klinkt dat?’ Dan wordt de muziek heel zacht. Slapen en dansen zijn heel verschillend van elkaar en hebben dus niet dezelfde klank en niet dezelfde melodie. De muziek heeft betekenis gekregen in de ervaring van het hier en nu. Zo leert Nynke stap voor stap de kinderen de wereld om hen heen begrijpelijk te maken. “Je kunt pas dingen veranderen wanneer ze betekenis voor je hebben”, zegt ze. “Doordat Nynke allerlei verbindingen legt tussen het kind en de wereld om hem heen worden veel dingen duidelijk en komt er rust. Dan is er minder angst en boosheid, omdat die wereld begrijpelijker is geworden”, aldus de schrijfster van het boek. Ze vertelt dat haar eigen zoon door de muziektherapie een stuk zelfstandiger is geworden.

Meer tijd nodig

Mensen met autisme hebben veel moeite met het leggen van contact. “Wanneer je verbonden bent met jezelf, kun je je ook makkelijker met anderen verbinden,” zegt Nynke. Het gaat bij haar niet om de bestrijding van een symptoom. Ze wil achterhalen wat de reden is van iemands gedrag. Nynke herinnert zich een jongen die zichzelf tekende als enkel hersenen met een bril. Die jongen had dus geen contact met zijn gevoel. “Je kunt niet weten wat je voelt, je kunt alleen voelen wat je voelt, alleen dan heb je verbinding met jezelf en kun je soepel en flexibel zijn in de omgang met anderen”, zegt ze. Mensen met autisme hebben vaak meer tijd en aandacht nodig om die dingen te leren die voor anderen vanzelfsprekend zijn, maar veel dingen kunnen ze zeker leren. “Mijn focus ligt er op dat ik veranderingsprocessen kan bewerkstelligen. Muziek verandert je hersenen, het legt fysieke verbindingen aan net zoals bij sport en bewegen, ik ontken dat het bij deze problemen om een statisch gebeuren gaat.”

Methode Nynke

Zo nu en dan maakt Nynke gebruik van beeldende middelen zoals schilderen of werkt ze met poppen. “Daarmee pak ik soms een ander aspect van iemand aan waar ik met muziek niet bij kan.” Haar manier van werken is uniek. “Ik heb alleen maar de methode Nynke”, zegt ze, “dat is de enige methode die ik heb. De cliënt bepaalt wat ik ga doen en ontdekt zijn behoefte. Wat wil hij? Waar heeft hij zin in? Dan komt vanzelf naar voren waar hij tegenaan loopt.”

Nynke’s manier van werken komt duidelijk in het boek naar voren. Tini en Nynke ontmoetten elkaar vier jaar geleden. “Ik wil een boek over mijn werkwijze schrijven, maar ben geen schrijver”’ vertelde ze. Tini wilde haar er wel bij helpen, maar schreef het uiteindelijk helemaal zelf. Beide vrouwen voerden vele gesprekken met elkaar en ook volgde de schrijfster één van de workshops om zo aan den lijve te ondervinden wat muziektherapie met je kan doen. Haar schrijfstijl is makkelijk leesbaar en heeft kenmerken van een dagboek. Ze heeft ook zelf de omslag ontworpen, een meisje dat een zwierige radslag maakt over een slingerende notenbalk.

door Willy Koolstra”

Geciteerd door Tini Lubberink

Boek: Hemels genot!

Ik heb meegedaan aan een schrijfwedstrijd georganiseerd door Schrijfatelier Alicia. Het thema was Hemels genot.

In de jury zat onder andere de bekende auteur Lulu Wang.

Winnende verhalen worden gebundeld in het boek Hemels genot. Uit de meer dan 200 inzendingen, wordt ook mijn verhaal in dit boek gepubliceerd! Uiteraard ben ik ontzettend trots!

Benieuwd welk verhaal ik geschreven heb? Dat kunt u lezen in het boek. Oké, een klein tipje van de sluier: Titel: Licht en het is autobiografisch.

Klik op bijgevoegde link voor meer informatie en om het boek te bestellen!

https://sites.google.com/site/artikeladvies/schrijfwedstrijdhemelsgenot

Reacties en Recensies: Kijk eens, zie je?…

Reacties en Recensies Kijk eens, zie je? Ik durf het niet, maar doe het toch!

Kijk eens, zie je? Ik durf het niet, maar doe het toch!

Lennard is een jongen van negen jaar en hij heeft MCDD; een vorm van autisme. Hij is bijna altijd bang en wordt gepest op school. Niet alleen door kinderen uit zijn klas, maar ook door een invaljuf, die ervoor zorgt dat hij de klas uitvlucht. Waar is Lennard?
Samen met zijn moeder en juf probeert Lennard de wereld om hem heen te begrijpen. Hij heeft een verhaal over zichzelf en MCDD geschreven. Maar durft hij dit voor te lezen? Of deelt hij het boekje alleen uit? Snappen ze hem dan ook beter?Dit boek is geschikt voor iedereen vanaf acht jaar.

REACTIES en RECENSIES
Boekbesprekingen Engagement met AUTISME
Uitgave van de Nederlandse Vereniging voor Autisme
December 2011
redactie: Paul Arts en Bernadette Baken
Kijk eens, zie je? Ik durf het niet, maar doe het toch!
Tini Lubberink
Free Musketeers € 16,95
Bij wijze van uitzondering hebben wij dit kinderboek eens door moeder en dochter laten beoordelen. En dit is wat zij ervan vonden:
Bianca, moeder van Sanne:
Het is echt een boek voor kinderen, dat in begrijpelijke taal is geschreven. Als ik als moeder het boek lees, zie ik van ieder kind er wel wat van terug en dan moet ik ook wel een beetje lachen. Het boek heeft korte, duidelijke hoofdstukken. Je zou ze eventueel ook willekeurig kunnen lezen en dat is fijn om voor kinderen herkenning te vinden. De tips en uitleg over McDD zijn heel duidelijk en begrijpelijk voor zowel ouder als kind. Het is echt een boek dat op alle scholen beschikbaar moet zijn, zodat medeleerlingen het kunnen lezen en het zo beter gaan begrijpen.
Het is fijn om weer een boek over McDD te kunnen lezen en het heeft voor scholen een meerwaarde. Zelf ben ik erg blij dat dit boek er is en ik zal het veel mensen laten lezen.
Sanne, 12 jaar McDD:
Sanne vindt het een grappig boekje en op de vraag waarom het grappig is, antwoordt ze mij: “Ik heb ook zulke dingen gedaan. Of niet mama?”. Het boek geeft haar veel herkenning. Ze wil het boekje graag mee naar school nemen. Ze gaat een spreekbeurt houden over MCDD en als de kinderen het dan nog niet snappen, kunnen ze het boek lezen.
Leest als een tierelier.. hoop dat het geschikt is voor psycho-educatie aan mijn jonge clientjes….. las voor uit boek* Kijk eens,zie je? Over autisme aan clientje. Herkenning en opwinding #mcdd#pddnos #gebruikditboek! Eerste in zn soort!
Heldere uitleg over mcdd: Lees boek: Kijk eens, zie je? Ik durf het niet, maar doe het toch! Is nu verkrijgbaar! #ass Zorgverlener via Twitter
****Ik heb zojuist je boek uitgelezen.
Ik vind dat je het erg mooi geschreven hebt!
Het geeft op een voor iedereen te begrijpen manier de angsten, eenzaamheid en het onbegrip van de buitenwereld goed weer.
Maar vooral geeft het boek ook goed aan hoe fijn en belangrijk het is dat je kind iemand naast zich heeft staan die hem wel begrijpt,alle liefde, geduld en veel steun geeft en hem door de voor hem zo moeilijke en beangstigende wereld heen loodsd en hem op die manier een groot stuk zelfstandigheid aanleerd!Door: een moeder van een meisje met MCDD

 

****Ik ben erg onder de indruk van de manier waarop je geschreven hebt, voor kinderen en volwassenen volgens mij een hele goede en begrijpelijke weergave van wat er in het “hoofd en lijf” gebeurd van “Lennard”. Hier kunnen veel mensen iets aan hebben om het allemaal beter te begrijpen, echt mijn welgemeende complimenten. Door: docent SVO

 

****..”Wat een geweldig boek. Ik begrijp mezelf nu beter en het is voor het eerst dat ik iemand leer kennen die precies als mij is. Ik voel me al minder eenzaam, maar zou het liefst vrienden met Lennard willen worden!”

Turks meisje, 13 jaar met pddnos / mcdd
****Complimenten voor je boek. Het is duidelijk en het lijkt net alsof je in het hoofd van Lennard kunt kijken. Het is gemakkelijk geschreven en McDD wordt duidelijk uitgelegd. Een aanrader ! Door: een docent Speciaal onderwijs
****….uit het boek voorgelezen op de nationale voorleesdag (aan kinderen van groep 7). De groep was muisstil tijdens het voorlezen, ze bevestigden dat ze herkenden wat er in het boek gebeurde maar wilden er op dat moment niet over praten. Inmiddels is mn collega het boek aan het voorlezen en ze merkt dat het een heel goed boek is om voor te lezen…
Door: Maatschappelijk werkster Speciaal onderwijs
****Wat een duidelijk en herkenbaar boek. Het lijkt alsof je zo in het hoofd van Lennard kunt kijken. Door de samenvatting op de achterzijde lijkt het over McDD te gaan, maar ook voor kinderen met andere stoornissen is het geschikt, omdat er veel overeenkomsten in beschreven zijn. Top! Door: Zorgverlener van kinderen met diverse autistische stoornissen
Dit boek is verkrijgbaar bij de boekwinkel, uitgever en auteur!
%d bloggers liken dit: