Ben jij klaar voor de start?

Om jouw gezondheid blijvend te veranderen?start

Om jouw ademhaling jouw medicijn te laten zijn?
Ben jij klaar om de regie van jouw gezondheid in eigen handen te nemen?

Over 6 dagen heb je de mogelijkheid om actie te ondernemen!

Kun je je het voorstellen dat je geen last meer van jouw symptomen als: moeheid, astma, ademtekort, migraine, allergie etc. zult hebben?

Kijk hier voor een korte introductie over de workshop.

Hier voor meer informatie www.learnbuteykoonline.net en www.chronisch-gezondzijn.nl

Hier om rechtstreeks te boeken.

————————————————–
Traditionele, klassieke Online beginners workshop Learn Buteyko
23-27 januari a.s. elke avond van 20.00-ongeveer 21.30

Artikel Regiokrant Groningen

“Artikel Regiokrant Groningen, februari 2013

door Willy Koolstra

Muzikale verbeeldingskracht werkt helend en verbindend

Tini Lubberink schreef boek over muziektherapie van Nynke Muntendam

Niet iedereen begrijpt als vanzelfsprekend de wereld om hem heen en weet daar de juiste betekenis aan te geven. Mensen met ADHD en autisme hebben problemen met de verwerking van al die dingen die dagelijks op ze af komen. Hierdoor weten ze vaak niet wat ze denken, voelen of willen. Ze hebben geen of onvoldoende verbinding met zichzelf. Door middel van muziek en vooral veel humor en plezier helpt Nynke Muntendam kinderen en volwassenen in contact te komen met hun behoeftes. Tini Lubberink schreef er een boek over: ‘Er zit MUZIEK in! Over de meerwaarde van Creatieve Begeleiding bij o.a. Autisme en ADHD

Tini Is zelf moeder van een zoon met autisme. Ze heeft een groot inlevingsvermogen en kan zich goed in hem verplaatsen. “Vaak kunnen mensen zich niet precies voorstellen hoe het is om met een autismebril op de wereld te ervaren. Ik ben zijn moeder, ik kan met hem lezen en schrijven. Ik help hem zijn gevoelens duidelijk te krijgen en te kijken wat er in de wereld om hem heen gebeurt”, zegt ze. Om in contact met haar zoon te komen heeft ze onder andere veel met hem geschilderd. Later zocht ze een aanvullende behandeling voor hem op creatief gebied. Via internet kwam ze bij de praktijk van Nynke Muntendam ‘MuziekDoen’. In het boek ‘Er zit MUZIEK in!’ trekt de vrouwelijke hoofdpersoon, eveneens op zoek naar een goede behandeling voor haar zoon, een dag met Nynke op.

Slapende sprinkhaan

“Mijn methode is als een rivier, ik maak mensen bewust van de stroom van hun eigen bewustzijn.” Met deze opmerking citeert Tini aan het begin van haar verhaal een uitspraak van de muziektherapeute. Nynke vindt dat er aan de begeleiding van mensen met autisme en ADHD het nodige schort. “Ik help ze weer baas te zijn over hun eigen leven en dat ze weer in verbinding komen met zichzelf. Ik ken kinderen die binnenkomen met een ernstige vorm van autisme waarvan de behandelaars denken dat ze verstandelijk gehandicapt zijn, maar later gaan ze naar de HAVO.” Enthousiast en gedreven vertelt ze over haar werk. Het is de universele taal van de muziek waarmee ze kinderen en volwassenen helpt in contact te komen met zichzelf en de wereld om hen heen. Kinderen spelen bij haar op de piano bijvoorbeeld een dansende sprinkhaan. Dan vraagt Nynke: ‘En nu gaat die sprinkhaan slapen, hoe klinkt dat?’ Dan wordt de muziek heel zacht. Slapen en dansen zijn heel verschillend van elkaar en hebben dus niet dezelfde klank en niet dezelfde melodie. De muziek heeft betekenis gekregen in de ervaring van het hier en nu. Zo leert Nynke stap voor stap de kinderen de wereld om hen heen begrijpelijk te maken. “Je kunt pas dingen veranderen wanneer ze betekenis voor je hebben”, zegt ze. “Doordat Nynke allerlei verbindingen legt tussen het kind en de wereld om hem heen worden veel dingen duidelijk en komt er rust. Dan is er minder angst en boosheid, omdat die wereld begrijpelijker is geworden”, aldus de schrijfster van het boek. Ze vertelt dat haar eigen zoon door de muziektherapie een stuk zelfstandiger is geworden.

Meer tijd nodig

Mensen met autisme hebben veel moeite met het leggen van contact. “Wanneer je verbonden bent met jezelf, kun je je ook makkelijker met anderen verbinden,” zegt Nynke. Het gaat bij haar niet om de bestrijding van een symptoom. Ze wil achterhalen wat de reden is van iemands gedrag. Nynke herinnert zich een jongen die zichzelf tekende als enkel hersenen met een bril. Die jongen had dus geen contact met zijn gevoel. “Je kunt niet weten wat je voelt, je kunt alleen voelen wat je voelt, alleen dan heb je verbinding met jezelf en kun je soepel en flexibel zijn in de omgang met anderen”, zegt ze. Mensen met autisme hebben vaak meer tijd en aandacht nodig om die dingen te leren die voor anderen vanzelfsprekend zijn, maar veel dingen kunnen ze zeker leren. “Mijn focus ligt er op dat ik veranderingsprocessen kan bewerkstelligen. Muziek verandert je hersenen, het legt fysieke verbindingen aan net zoals bij sport en bewegen, ik ontken dat het bij deze problemen om een statisch gebeuren gaat.”

Methode Nynke

Zo nu en dan maakt Nynke gebruik van beeldende middelen zoals schilderen of werkt ze met poppen. “Daarmee pak ik soms een ander aspect van iemand aan waar ik met muziek niet bij kan.” Haar manier van werken is uniek. “Ik heb alleen maar de methode Nynke”, zegt ze, “dat is de enige methode die ik heb. De cliënt bepaalt wat ik ga doen en ontdekt zijn behoefte. Wat wil hij? Waar heeft hij zin in? Dan komt vanzelf naar voren waar hij tegenaan loopt.”

Nynke’s manier van werken komt duidelijk in het boek naar voren. Tini en Nynke ontmoetten elkaar vier jaar geleden. “Ik wil een boek over mijn werkwijze schrijven, maar ben geen schrijver”’ vertelde ze. Tini wilde haar er wel bij helpen, maar schreef het uiteindelijk helemaal zelf. Beide vrouwen voerden vele gesprekken met elkaar en ook volgde de schrijfster één van de workshops om zo aan den lijve te ondervinden wat muziektherapie met je kan doen. Haar schrijfstijl is makkelijk leesbaar en heeft kenmerken van een dagboek. Ze heeft ook zelf de omslag ontworpen, een meisje dat een zwierige radslag maakt over een slingerende notenbalk.

door Willy Koolstra”

Geciteerd door Tini Lubberink

Onzichtbare helper of klikspaan?

Stille getuige van pesterijen

durft niets te zeggen

omdat hij bang is

dat ze hem ook pakken en om gaan leggen

Voor de zoveelste keer

rent het slachtoffer

voor zijn leven

en dat al sinds groep zeven.

Hij wordt achterna gezeten,

geduwd, getreiterd

en nog veel meer

En dit niet éénmalig, maar keer op keer.

Een dilemma maakt zich

van stille getuige meester:

Als ik het tegen een docent zeg,

ben ik dan een klikspaan?

En kan ik daarna nog wél rustig

de straat of het plein op gaan?

Hij twijfelt, denkt en na rijp beraad

besluit hij niks hardop zeggen

maar wél

zijn ongerustheid per sms

aan een docent voor te leggen.

(c)Tini Lubberink, januari 2013

%d bloggers liken dit: