Mijn bijdrage voor de bundel: Hemels Genot

20130331-204822.jpg

 

Mijn allereerste zwangerschap verliep helaas niet zoals gehoopt, maar toch ben ik blij en opgelucht hoe deze zwangerschap is verlopen. De hoofdpersoon in onderstaand verhaal heet Sarah, het is mijn verhaal zoals het gegaan is….

Licht

Sarah zucht en kijkt door het kamerraam naar buiten. Een roodborstje staat parmantig op tafel. Het stormt. De bladeren vallen bijna horizontaal naar beneden. Ze draait zich om en kijkt naar de zooi om haar heen. Het lijkt alsof tornado Chaos langs is gekomen. De inhoud van de brievenstandaard, volgepropte plastic zakken, enveloppen en reclame van tig maanden geleden, ligt als een vloerkleed verspreid op de grond.

Haar hoofd voelt zwaar en het lijkt alsof er watten in zitten. Ze heeft het koud en probeert haar handen warm te wrijven. Ze is op zoek naar het verhaal, wat ze een tijd geleden over haar allereerste zwangerschap heeft geschreven. Waar is het toch, vraagt ze zich af.

Maar het enige wat ze op dit moment zeker weet is, dat het hier ergens ligt…

… Het is begin augustus 1997. Sarah is onderweg naar Brussel, waar ze haar vriend ontmoet. De behoefte om moeder te worden is groter dan ooit. In een min of meer overdachte actie is ze drie weken geleden met de pil gestopt. Ze voelt dat ze een eisprong heeft, wat betekent dat ze zwanger kan worden. Ze kan niet wachten op dat moment. Een kind is meer dan welkom.

Oké, de situatie is niet stabiel. Een Afrikaan, die in België woont. Maar alles, het zou best goed komen, ook al weten ze nog niet hoe.

Na een paar weken voelt Sarah zich anders. Ze heeft geen trek in koffie, wordt misselijk van kaas en de geur van de bakkerszaak. Iets waar ze normaal verzot op is. Bloednerveus koopt ze de volgende dag een zwangerschapstest bij een drogist ver buiten haar dorp.

Als ze de volgende ochtend op de uitslag wacht, ziet ze al snel een streepje tevoorschijn komen.

Ze is zwanger! Haar lichaam vult zich met blijdschap. Ze wil het de hele wereld vertellen en doet dat ook. Het gevoel dat er een klein mensje in haar groeit, is onvoorstelbaar groots. Ze voelt zich geweldig.

Na ruim drie maanden krijgt ze haar eerste echo. Ze heeft haar moeder meegenomen en is gespannen. Als ze op de bank ligt, ontbloot ze haar buik. Een waarschuwing voor de koude gel volgt. Het onderzoek begint. Sarah ziet een gezicht met een klein wipneusje. Met daarnaast een hand en een hartje, dat dapper klopt en precies het goeie ritme heeft. Het ziet er perfect uit.

Tot het akelig stil wordt.

Zou er iets mis zijn?

De gynaecoloog komt erbij. Sarah is bang en knijpt in haar moeders onderarm. Meteen leggen ze uit wat er aan de hand is: Alle organen die in de buikholte horen te zitten, hangen er buiten!

Sarah voelt het bloed uit haar hoofd trekken. Ze kijkt wel, maar hoort alles vanuit een diep gat aan.

Mijn kind is behept met een groot probleem, denkt ze geschrokken. Het liefst zou ze gillend weg willen rennen.

Op dat moment worden de onderzoeken overgedragen aan het Universitair ziekenhuis. Sarahs blijdschap is omgeslagen in verdriet, angst en een sprankje hoop. Als na diverse onderzoeken, gesprekken en mogelijkheden, ook het onvermijdelijke onderwerp afbreken van de zwangerschap aan de orde komt, breekt haar het zweet uit. Wie ben ik om dit af te breken? denkt ze. Haar gevoel dat de natuur zijn werk moet gaan doen, wordt iedere dag sterker en op een bepaald moment is dit dan ook haar besluit.

Inmiddels is het kerstavond. Ze stapt in de auto en voelt het eerste kleine schopje onderin haar buik.

Wow, goed zo kanjer! denkt ze blij.

Als ze op vijf januari weer een echo heeft, bekruipt haar een onbestemd gevoel. Ze weet nog niet, hoe ze dit moet plaatsen. Niet veel later blijkt haar zoon, als klein hoopje, verscholen in een holletje van haar baarmoeder te liggen. Hij heeft het niet gered, de natuur heeft het besluit genomen. Dan is kerstavond is zijn laatste groet geweest, concludeert Sarah, terwijl de tranen over haar wangen biggelen.

Op donderdag negen januari ‘s ochtends om vier uur staat Sarah op. Ze heeft bloed verloren. In plaats van verwachte paniek, voelt ze zich juist heel erg kalm en belt haar ouders. Ze vouwt de was op terwijl ze wacht.

In het ziekenhuis krijgt ze een infuus. Ze voelt de hele dag regelmatige pijntjes en even voor kwart voor één ‘s nachts wordt dit erger. De bevalling zal niet lang meer op zich laten wachten.

Na drie kwartier moet ze persen. Dit is niet tegen te houden en met een plof floept haar zoon, Sam, het bed in. Ik ben moeder geworden van een overleden kind, denkt ze wrang, terwijl de verpleegkundige haar zoon mee neemt. Het hemelse genot, is nu totaal vervangen door tranen… en een lege buik.

Sam wordt opgebaard in mooie, witte doeken. Sarah vindt het moeilijk om naar hem te kijken en durft hem niet aan te raken. Hij is klein en teer, met alles erop en eraan. Van zijn voet en hand worden afdrukjes gemaakt en een periode van intense rouw is aangebroken.

Een flinke tijd later besluit Sarah om erover te schrijven. Ze lijkt op wonderlijke wijze contact met haar zoon te maken en kan bijna niet geloven wat ze terugleest. Is dit niet wat ik zelf denk? vraagt ze zich af.

Het gaat goed met hem. Hij is blij en heeft geen pijn. Ze hoort gelach, muziek en rustige geluiden op de achtergrond. Ze voelt warmte en helder licht in de verte. Het voelt vredig. Ze geniet ervan.

Ik wil naar het licht. Mag het? vraagt Sam op een bepaald moment.

Ga maar kanjer. Ik ben trots op je, antwoordt Sarah, zonder twijfel.

En ik op jou. Ik ben blij dat jij voor mij gezorgd hebt. Ze omhelzen elkaar innig.

Even later zwaaien ze, tot ze elkaar niet meer zien. Dag lieve kanjer!…

… Sarah is stil van de impact die dit verhaal nog steeds heeft. Een traan drupt via haar neusvleugel op de teruggevonden brief. Dank je wel voor deze hemelse ervaring, Sam, fluistert ze zacht.

(c)Tini Lubberink, November 2012

 

Terug naar: www.chronisch-gezondzijn.nl

Boek: Hemels genot!

Ik heb meegedaan aan een schrijfwedstrijd georganiseerd door Schrijfatelier Alicia. Het thema was Hemels genot.

In de jury zat onder andere de bekende auteur Lulu Wang.

Winnende verhalen worden gebundeld in het boek Hemels genot. Uit de meer dan 200 inzendingen, wordt ook mijn verhaal in dit boek gepubliceerd! Uiteraard ben ik ontzettend trots!

Benieuwd welk verhaal ik geschreven heb? Dat kunt u lezen in het boek. Oké, een klein tipje van de sluier: Titel: Licht en het is autobiografisch.

Klik op bijgevoegde link voor meer informatie en om het boek te bestellen!

https://sites.google.com/site/artikeladvies/schrijfwedstrijdhemelsgenot

%d bloggers liken dit: